Geology

Latest News :

LATEST NEWS

Download Needed Font

Geologists' Stories

Paying homage to our revered teachers

Geologists' Stories Main

 

ေလတံခြန္(သို႔)စြန္

လက္ထဲမွာကိုင္ထားေသာခ်ည္ၾကိဳးေလးကိုဆရင္းဆရင္းနဲ႔က်ေနာ့္ရဲ့သိမ္းငွက္ေလးဟာေလထဲသို႔
တေရြ႕ေရြ႕တက္လာပါသည္။ေလေကာင္းစြာမမိေသး၍ၾကိဳးကိုဆြဲျပီးတင္းလိုက္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္နဲ႔
ေလထဲေရာက္ေအာင္ကစားေနရပါသည္။နဲနဲေလးၾကာေတာ့က်ေနာ့သိမ္းငွက္ေလးဟာေလထဲမွာ
လြတ္္လြတ္္လပ္လပ္ပ်ံေနျပီ..ေရာင္စံုအေတာင္ႏွစ္ ဘက္နဲ႔အျမီးဖြားဖြားေလးဟာေလထဲမွာအရမ္းၾကည့္ေကာင္းေနပါျပီညာတိမ္းျပီးဘယ္ယိမ္းလိုက္ ဘယ္တိမ္းညာ ယိမ္းလိုက္နဲ႔လြတ္္လြတ္လပ္လပ္ကစားေန ပါသည္။

ခ်ာတိတ္တစ္ေကာင္ဘယ္ေရာက္ေနလဲ..ဒီေကာင္နဲ႔မေတြ႔တာ 3 ရက္ေလာက္ရွိျပီ..ေလထဲမွာက်ေနာ့္
သိမ္းငွက္တစ္ေကာင္ထဲေျပးလႊားေဆာ့ကစားေနပါသည္။တစ္ေကာင္တည္းဆိုေတာ့ပ်င္းေနျပီလား.
သိမ္းငွက္ေလးဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ့က်ေနာ့ရဲ့ေလတံခြန္ေခၚစြန္ေလးရဲ့အမည္ပါ။က်ေနာ္ဟာစြန္ရူးတစ္
ေယာက္ပါ။က်ေနာ့္အခန္းထဲမွာစြန္အေကာင္သံုးဆယ္ေလာက္ရွိသည္။
စြန္ေလးေတြမွာသိမ္းငွက္၊ပ်ံလႊား၊တိုက္ၾကက္၊က်ီးကန္း စေသာကိုယ္ပိုင္ အမည္ေလးေတြရွိသည္။သိမ္းငွက္
ဟာအလွလႊတ္ေသာစြန္တစ္ေကာင္ျဖစ္ပါသည္။ပ်ံလႊားတု႔ိတိုက္ၾကက္တို႔လိုမ်ိဳးတိုက္စြန္မဟုတ္ပါ။

ေလထဲမွာအျမီးတရမ္းရမ္း၊အေတာင္အေရာင္စံုေလးနဲ႔အရမ္းၾကည့္ေကာင္းပါသည္။ျဖတ္မည့္စြန္ေတြတက္လာခဲ့ရင္ေတာ့
သိမ္းငွက္ေလးကိုေအာက္ျပန္ေခၚခ်ျပီးပ်ံလႊားတို႔တိုက္ၾကက္တို႔နဲ႔တက္ဖိုက္မည္။ေလထဲမွာခါတိုင္းရက္ေတြမွာအေဖၚတစ္ေကာင္
ရွိပါသည္။သူမေပၚလာတာ 3 ရက္ေတာင္ရွိေနျပီ..ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းစြန္လႊတ္ေနတာမပ်င္းဘူးလား.
ငါတို႔နဲ႔ေဘာလံုးလာကန္ပါလား.သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႔လွမ္းေခၚေနသည္။က်ေနာ္လက္ခါျပလိုက္သည္။
ေဘာလံုးကအခ်ိန္မေရြးကန္လို႔ရသည္။စြန္လႊတ္တာကေဆာင္း၀င္စအေရွ႔ေလျမဴးေနခ်ိန္မွာသာလႊတ္၍ေကာင္းသည္။
က်န္အခ်ိန္လႊတ္၍မေကာင္းပါ။ဒါေၾကာင့္မို႔ေဆာင္းအ၀င္ကိုစြန္လႊတ္ရာသီလို႔ေခၚၾကပါသည္။

ေဟာ .ေဟာဇင္ေယာ္တက္လာျပီ
စြန္အျဖဴအနီေရာင္ ျမီးွရွည္ေလးနဲ႔ဇင္ေယာ္တက္လာေနပါျပီ.ဇင္ေယာ္ပိုင္ရွင္ကခ်ာတိတ္
ခ်ာတိတ္..မင္းဘယ္ေပ်ာက္ေနလဲ၊ သိမ္းငွက္ေလးအေဖၚမဲ့ေနတာသံုးရက္ရွိျပီ
တေျဖးေျဖးနဲ႔တက္လာလိုက္တာသိမ္းငွက္နဲ႔ဇင္ေယာ္အျမင့္တူေနၾကျပီ..က်ေနာ္တို႔ကစားၾကေတာ့မည္။
စြန္ျဖတ္တာမဟုတ္ပါ။စြန္ႏွစ္ေကာင္ညီညီညာညာဘယ္ယိမ္းညာယိမ္း၊အေပၚတက္ေအာက္ဆင္းကစားၾကမည္။
က်ေနာ့္အနားသို႔ခေလးေတြေရာက္ေနၾကပါျပီ.သူတို႔ေလးေတြကက်ေနာ့္ပရိတ္သတ္ေတြ..က်ေနာ္စြန္
လႊတ္ရင္သူတို႔အျမဲအားေပးျမဲ.

         

အတြဲညီညီကစားၾကေတာ့ခေလးမ်ားသာမကအျခားအေဆာင္ေက်ာင္းသားေတြပါလာၾကည့္ၾကသည္။
ခေပါင္းအေဆာင္ေရွ႔ကကြက္လပ္မွာက်ေနာ္စြန္လႊတ္ေနသည္။ေဘးမွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကေဘာလံုးကန္ေနသည္။
 ထမင္းစားျပီးေသာသူငယ္ခ်င္းေတြသမိုင္း၀င္းထဲမွာရွိေနေသာ အမ်ိဳးသမီးအေဆာင္မ်ားသို႔ေလွ်ာက္ လည္ေနၾကပါသည္။
က်ေနာ္ဒုတိယႏွစ္ဘူမိေဗဒမွာတက္ေနပါသည္။ပထမႏွစ္မွာကတည္းကခေပါင္းေဆာင္မွာေနခဲ့ ပါသည္။

ဒီလိုရာသီမ်ိဳးမွာညေနအတန္းဆင္းရင္ရစ္လံုးနဲ႔စြန္ကိုယူျပီးအေဆာင္ေရွ႔ကြက္လပ္ထဲကိုဆင္းျပီးစြန္လႊတ္ ေလ့ရွိပါသည္။
စြန္ရူးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာက်ေနာ့္အတြက္ခေပါင္းေဆာင္ႏွင့္အဆင္ေျပေနပါသည္။
ေလထဲမွာကစားေနၾကတာနာရီ၀က္ရွိေတာ့မည္။ဇင္ေယာ္ေလးကေအာက္ဆင္းေတာ့မည္။သူအခ်က္ျပေနျပီ။
က်ေနာ္လည္းသိမ္းငွက္ေလးကိုတေျဖးေျဖးခ်င္းေအာက္ကိုဆြဲခ်ေနပါျပီ။ခဏၾကာရင္ေမွာင္လာေတာ့မည္။
က်ေနာ္ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးတကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ေလွ်ာက္ေတာ့ဘူမိေဗဒ၀င္ခြင့္ရပါသည္။သမိုင္းေကာလိပ္၀င္း
ထဲမွာပထမႏွစ္၊ဒုတိယႏွစ္ထိတက္ရျပီးတတိယႏွစ္ နွင့္ Final မွာေတာ့မႏၱေလးေဆာင္မိန္းထဲမွာသြားတက္ရပါမည္။
တတိယႏွစ္ဆိုရင္က်ေနာ္ဒဂံုေဆာင္ကိုေျပာင္းရမည္။ ပထမႏွစ္ခေပါင္းေဆာင္ကိုစေရာက္ေတာ့အေရွ႔မွကြက္လပ္ကိုၾကည့္ျပီး
က်ေနာ္သေဘာက်ေနပါသည္။ က်ေနာ္စြန္လႊတ္ရမည့္ေနရာရျပီ တစ္ရက္သိမ္းငွက္ေလးနဲ႔က်ေနာ္ေလထဲမွာ
လြတ္္လြတ္္လပ္လပ္ကစားေနၾကပါသည္။ဘယ္ယိမ္းညာယိမ္းအ ေပၚတက္ေအာက္ဆင္း..

တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားအမ်ားစုကသူတို႔ကိုယ္သူတို႔လူၾကီးလို႔သတ္မွတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္စြန္လႊတ္ကစား
ျခင္းကိုမလုပ္ၾကေတာ့ပါ။စြန္လႊတ္တာကိုခေလးအလုပ္လို႔သေဘာထားၾကပါသည္။က်ေနာ္ကေတာ့ခေလးအလုပ္ကို
ဘဲသေဘာက်ပါသည္။က်ေနာ့္ေမာင္ႏွမမွာက်ေနာ္အငယ္ဆံုး.အစ္မႏွစ္ေယာက္ရွိပါသည္။
မိဘ၊အစ္မဆိုဆံုးမမႈေအာက္မွာက်ေနာ့္စိတ္ကတစ္ကယ့္ကေလးစိတ္အတိုင္း ပါဘဲေက်ာင္းတက္မည္။
စာဖတ္မည္၊ေဆာ့ကစားမည္။ အျခားဘာမွစိတ္မ၀င္စား.ညေနဆိုရင္သူငယ္ခ်င္းေတြေဘာလံုးကန္သူကန္
မည္။ေကာင္မေလးဆီသြားလည္သူသြားလည္ၾကမည္။ဒါေပမယ့္က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္းစြန္လႊတ္ေနေလ့ရွိပါသည္။
ဒါေၾကာင့္မို႔အားလံုးကက်ေနာ့္ကိုခေလးစိတ္မကုန္ေသးတဲ့ေကာင္ေလးလို႔ေခၚၾကပါသည္။
ဒီေန႔လည္းတစ္ေယာက္တည္းသိမ္းငွက္နဲ႔စြန္လႊတ္ေနပါသည္။ဒီအခ်ိန္မွာစြန္တစ္ေကာင္တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔တက္
လာေနပါသည္။သူ႔အေျခအေနကိုၾကည့္ရတာက်ေနာ္နဲ႔ျဖတ္ခ်င္ေနတဲ့ပံုဘဲ..သိမ္းငွက္ေလးနဲ႔ျဖတ္လို႔မျဖစ္ပါ။သိမ္း
ငွက္ကအလွလႊတ္ေသာစြန္၊တိုက္စြန္မဟုတ္
အလွလႊတ္ေသာစြန္နဲ႔တိုက္စြန္တို႔သည္ဆိုင္းၾကိဳးခ်ည္ပံုခ်င္းမတူပါ။အလွလႊတ္ေသာစြန္ကေခါင္းျငိမ္ဘို႔လိုသည္။
တိုက္စြန္ကေခါင္းလည္ေအာင္ဆိုင္းၾကိဳးခ်ည္ရသည္။ဒါမွလွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ဘယ္ညာယိမ္းလို႔ရမည္။
တက္လာေသာာစြန္ေလးသည္က်ေနာ့္သိမ္းငွက္ဆီသို႔အတင္းတိုးလာေနပါသည္။အသာေရွာင္ရင္းေအာက္သို႔
ျပန္ေခၚခ်လိုက္ပါသည္။စိတ္ထဲမွာစြန္လႊတ္ရတာအားမရေသး..
ေနာက္တစ္ရက္က်ေနာ့္သိမ္းငွက္ေလးနဲ႔ေကာင္းကင္ျပာေပၚမွာေဆာ့ကစားေနၾကပါသည္။စြန္လႊတ္တာဘာမွမၾကာေသး
 လာျပန္ျပီစြန္တစ္ေကာင္.သိမ္းငွက္ေလးကိုအတင္းလိုက္ျဖတ္ေနပါသည္။ျမန္ျမန္ျပန္ေခၚခ်ခဲ့ပါသည္။
ေနာက္ 4 ရက္ 5 ရက္ေလာက္မွာေတာ့အေႏွာင့္အယွက္မရွိက်ေနာ္နဲ႔သိမ္းငွက္ေဆာ့ကစားနိဳင္ခဲ့ပါသည္။
ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့သိမ္းငွက္ေလးကိုေလထဲတင္ရံုရွိေသးသည္စြန္တစ္ေကာင္လာျပီးအတင္းလိုက္ျဖတ္သည္။
ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္ပါ။သိမ္းငွက္ကိုခ်ည္ထားေသာၾကိဳးမွာမွန္စာမပါေသာေၾကာင့္က်ေနာ့္သိမ္းငွက္အျဖတ္ခံလိုက္ရပါသည္။
ေလထဲမွာလႊင့္၍လြင့္၍ပိုင္ရွင္မဲ့ျဖစ္သြားရရွာေသာသိမ္းငွက္ေလးကိုၾကည့္ျပီးေၾကကြဲ၀မ္းနည္းရပါသည္။

၀မ္းနည္းစိတ္၏တစ္ဖက္မွာလည္းေဒါသစိတ္ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ ေနာက္ေန႔မွာေတာ့မွန္စာၾကိဳးနဲ႔ပ်ံလႊားကိုကိုင္ျပီးလာသမွ်စြန္ကိုဖိုက္ရန္
ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ဒီေန႔အတန္းလႊတ္ေနာက္က်ေသာေၾကာင့္အေဆာင္ျပန္ေရာက္ေနာက္က်ခဲ့ပါသည္။
အေဆာင္ေရွ႔ကြက္လပ္ထဲေရာက္ခ်ိန္ေကာင္းကင္မွာစြန္အျဖဴတစ္ေကာင္ရွိေနပါသည္။ သူ႔အေျခအေနကိုအကဲခတ္ၾကည့္တာ
နဲနဲေလးလံေနပါသည္။သြက္သြက္လက္လက္မရွိဆိုင္းၾကိဳးခ်ည္ထားတာေခါင္းေလးေနပံုရေနသည္။ မွန္စာၾကိဳးေလးကိုဆရင္းပ်ံလႊားကို
ေလထဲတင္လိုက္ပါသည္။သြက္လက္ေနေသာပ်ံလႊားခဏအတြင္းေလ ေပၚေေရာက္သြားပါျပီ..ေခါင္းတစ္ရမ္းရမ္းနဲ႔ပ်ံလႊားစြန္အျဖဴဆီကို
ဦးတည္လိုက္ပါသည္။ အျမင့္တူေရာက္ခ်ိန္မွာစြန္အျဖဴကအျခားတစ္ဖက္သို႔သြားေနပါသည္။
က်ေနာ့္္ကိုေရွာင္ေနတာလား. ဒီလိုေရွာင္ေျပးလို႔ဘယ္ရမလဲသူ႔အေျခအေနကိုၾကည့္ရင္းအသာေလးၾကိဳးကိုေလ်ာ့ေပးရင္း
ေမ်ာေနပါသည္။ က်ေနာ့္စိတ္ၾကိဳက္အေနအထားအေရာက္မွာဘယ္ကိုအေယာင္ျပျပီးညာဘက္ဆြဲျပီးစြန္အျဖဴကိုေအာက္မွ
ပိုင္းခ်လိုက္ပါသည္။ က်ေနာ့္မွန္စာေကာင္း၍လာမသိ။ၾကာၾကာမဆြဲလိုက္ရပါ။ ေတာက္ကနဲအေတြ႔ခံစားခ်က္နဲ႕အတူစြန္ျဖဴေလး
ေလထဲမွာဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ႏွင့္လႊင့္ေမ်ာသြားရွာပါျပီ သိမ္းငွက္အတြက္လည္းလက္စားေခ်လိုက္ရလို႕ေက်နပ္သြားပါသည္။
ဒါေပမယ့္က်ေနာ့္သိမ္းငွက္ကိုျဖတ္ လိုက္တာဘယ္သူမွန္းေတာ့က်ေနာ္မသိပါ။ေနာက္ သံုးေလးရက္မွာလည္း
အပိုတိုက္စြန္ငါးေကာင္နဲ႔ရစ္လံုးတစ္လံုးအ ပိုယူလာခဲ့ျပီးေတြ႔သမွ်စြန္ေတႊနဲ႔လိုက္ျဖတ္ေနပါသည္။
က်ေနာ္ခံရတာလည္းရွိပါသည္။သို႔ေသာ္က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွအရႈံးမေပးပါ။
အပိုစြန္တစ္ေကာင္ကိုေလထဲထပ္တင္ျပီးထပ္ဖိုက္ပါသည္။က်ေနာ့္သိမ္းငွက္ေလးအတြက္ျပန္ျပီးလက္စားေခ်ေနတာ.
ဒီေန႔ေကာင္းကင္မွာက်ေနာ့္ ပ်ံလႊားတစ္ေကာင္တည္းဖိုက္ရမည့္စြန္ေတြေကိုေစာင့္္ေနရပါသည္။တစ္ေကာင္မွတက္မလာၾကေသးပါ။
ၾကာလာေတာ့နဲနဲပ်င္းလာပါျပီ.
ေဟ့ေကာင္မင္းလူပါး၀လွခ်ည္လားဘယ္ကမွန္းမသိေသာခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က်ေနာ့္ကိုလာေကာေနသည္။
မင္းဘယ္သူလဲငါမသိဘူး..မင္းကိုငါဘာလုပ္မိလို႔လဲ မင္းလုပ္တာမင္းမသိဘူးလား
ခ်ာတိတ္ကက်ေနာ္စြန္လႊတ္ေနေသာေနရာကိုလိုက္လာျပီးက်ေနာ့္ကိုလိုက္ခ်ဲေနပါသည္။
သူ႕ကိုက်ေနာ္မသိပါ။ခ်ာတိတ္ကအလာၾကီး.
ေဘးမွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔. ခ်ာတိတ္မင္းဘာေတြေျပာေနလဲငါမသိဘူး
. မင္းျဖတ္လိုက္လို႔ငါ့ဇင္ေယာ္ေလးေသသြားရတာ.
ငါစြန္လႊတ္တာ..မင္းဇင္ေယာ္ေသတာနဲ႔ဘာဆိုင္လဲ.စြန္ကိုမေရွာင္နိဳင္တဲ႔ငွက္ေသပေစေပါ့.
ငါ့ဇင္ေယာ္ဆိုတာစြန္အျဖဴေလးကိုေခၚတာ
ငါ့စြန္ကမင္းလိုတိုက္စြန္မဟုတ္ဘူး ေရွာင္ေပးတာလည္းနားမလည္ဘူး..
အတင္းလိုက္ျဖတ္လို႔ငါ့စြန္ေလးျပတ္သြားရတာ..
မင္းစြန္ထက္လွတဲ့ငါ့သိမ္းငွက္ကိုလည္းဘယ္ေခြးသူေတာင္းစားလာျဖတ္သြားလဲမသိဘူး..
ဒါေၾကာင့္ငါအားလံုးကိုလိုက္ျဖတ္ေနတာ
မင္းစြန္ပါသြားေတာ့လည္း Sorry ေပါ့.. ဒီခ်ာတိတ္နဲ႔က်ေနာ္ဒီလိုရန္ျဖစ္တာကသိလာရတာပါ။က်ေနာ္နဲ႔စာသင္ႏွစ္တူသည္။
သူလည္းပထမႏွစ္. တစ္ကယ္ေတာ့ခ်ာတိတ္ဟာေယာက်္ားစိတ္ေပါက္ေနေသာေကာင္မေလး.
အင္ၾကင္းေဆာင္မွာေနျပီး အီကိုတက္ ေနသည္။ႏွစ္ခါသံုးခါေလာက္ခ်ာတိတ္နဲ႔ရန္ျဖစ္ျပီးႏွစ္ေယာက္သေဘာတူညီမႈရယူလိုက္ၾကပါသည္။
သူ႔စြန္ကက်ေနာ့္လိုတိုက္စြန္မဟုတ္အလွလႊတ္ေသာ
စြန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွမျဖတ္ ေတာ့ပါ။ဒါေပမယ့္ေကာင္းကင္မွာစြန္ေတြအမ်ားၾကီး..
ဘယ္စြန္ကခ်ာတိတ္စြန္မွန္းက်ေနာ္မသိ..
အမွတ္အသားအျဖစ္ခ်ာတိတ္ကသူ႔စြန္ကိုအနီေရာင္အျမွီးေလးတပ္ေပးထားပါသည္။ က်ေနာ္လည္းအနီေရာင္အျမႇီးပါေသာ
စြန္ဆိုရင္မျဖတ္ေတာ့ပါ။ဒီေနာက္ပိုင္းက်ေနာ္သိပ္မပ်င္းရေတာ့ပါ။
က်ေနာ့္စြန္ေလးေဘးမွာဇင္ေယာ္ေလးအျမဲရွိေနပါသည္။ဇင္ေယာ္ေလးကိုက်ေနာ္အျမဲတမ္းအကာအကြယ္ေပးေနရ သည္။
လာသမွ်စြန္ေတြကုိက်ေနာ္ဖိုက္ေပးေနရသည္။ခ်ာတိတ္ကေယာက်္ားစိတ္ေပါက္ေနေသာ္လည္းမိန္းခေလးကမိန္းခေလးသာျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္တို႔လိုတိုက္စြန္နဲ႔လိုက္ျဖတ္ေနတာ
မ်ိဳးမဟုတ္ပါ။သူ႔ဇင္ေယာ္ေလးနဲ႔ေလထဲမွာလွလွပပပ်ံ၀ဲေနေလ့ရွိပါသည္။ က်ေနာ္.က်ေနာ္နဲ႔ေျပာေသာခ်ာတိတ္
မႏၱေလးသူပီသပါေပသည္။ဆံပင္ပံုစံကေယာက်္ားဆံပင္ပံုစံမ်ိဳးညွပ္ ထားေသးသည္။
ေဘာင္းဘီရွည္အျမဲ၀တ္ထားေသာေၾကာင့္လူတိုင္းကေယာက်္ားေလးလို႔ထင္ၾကပါသည္။
ပထမႏွစ္မွာကတည္းကရန္ျဖစ္ျပီးမွခင္လာၾကပါသည္။စြန္ရာသီ မွာက်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ညေနတိုင္းလိုလို ေကာင္းကင္မွာဆံုေလ့ရွိပါသည္။
ဇင္ေယာ္ေလးကိုအကာအကြယ္ေပးလိုက္က်ေနာ့္သိမ္းငွက္ေလးနဲ႔တြဲျပီးအလွျပလိုက္
စြန္ရာသီမွာစြန္လြတ္ရ တာေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းေနပါသည္။ က်ေနာ့္အတန္းထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြက်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
အျမဲစေနၾကပါသည္။က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာဘာမွ မခံစားမိပါ။ခ်ာတိတ္နဲ႔က်ေနာ္စြန္လႊတ္ခ်ိန္မွလြဲ၍က်န္အခ်ိန္မွာလည္းမေတြ႔ျဖစ္ၾကပါ။ သူကအီကုိမွာတက္ေနသည္။က်ေနာ္ကသမိုင္း၀င္းထဲကဘူမိေဗဒမွာေက်ာင္းတက္ေနသည္။ေနရာခ်င္းက တစ္ျခားစီ.
ဒီလိုနဲ႔ဘဲဒုတိယႏွစ္စာေမးပြဲေတြျပီးသြားၾကပါျပီ.. က်ေနာ္လည္းက်ေနာ္တို႔ျမိဳ႔ကေလးျဖစ္ေသာေတာင္ငူကိုျပန္ေရာက္ေနပါျပီ
ခ်ာတိတ္လည္းမႏၱေလးျပန္ ေရာက္ေနျပီ..ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ၾကာလြန္းေနျပီ..ခ်ာတိတ္ကိုသတိရသလိုလိုျဖစ္ေသာေၾကာင့္
က်ေနာ္ဖံုး ဆက္မိပါသည္။
ဖံုးထဲမွာဆံုမိသည့္ေနာက္ပိုင္းမွာက်ေနာ္တို႔မၾကာမၾကာဖံုးဆက္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။
တတိယႏွစ္ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ေတာ့ေနရာသစ္မွာအသားမက်ေသးေသာက်ေနာ္..ခေပါင္းေဆာင္နဲ႔လွိဳင္နယ္ ေျမထဲကသီေရတာကိုလြမ္းမိပါသည္။စြန္ရာသီမွာစြန္လႊတ္ေလ့ရွိေသာခေပါင္းေဆာင္ေရွ႔ကကြက္လပ္ကိုလည္းသတိရမိပါသည္။ ဒီႏွစ္ဒဂံုေဆာင္မွာေနျပီးမႏၱေလးေဆာင္မွာစာသင္ရမည္။ခါတိုင္းႏွစ္လိုမ်ိဳးေက်ာင္းဆင္းျပီးခ်ိန္မွာပ်ံလႊားတို႔ တိုက္ၾကက္တို႔နဲ႔
စြန္လႊတ္ရန္ေနရာဒဂံုေဆာင္မွာမရွိ..ကံ့ေကာ္ပင္ေတြနဲ႔သက္တမ္းရင့္အပင္ၾကီးေတြအ႔ံံုဆိုင္းေန ေသာ RASU ၀င္းထဲမွာစြန္လႊတ္၍မပါ။ က်ေနာ့္လိုခ်ာတိတ္လည္းမာလာေဆာင္ကိုေရာက္လာပါသည္။သူ႔မွာလဲစြန္လႊတ္မည့္ေနရာမရွိေတာ့ပါ။
ေက်ာင္းဖြင့္စစြန္ရာသီမွာစြန္မလႊတ္ရေသာေၾကာင့္ရင္ထဲမွာဟာေနပါသည္။က်ေနာ့္လိုဘဲခ်ာတိတ္လည္းခံစားေနရပါသည္။
တစ္ရက္စြန္လႊတ္ခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနေသာေၾကာင့္က်ေနာ္နဲ႔ခ်ာတိတ္တို႔တကၠသိုလ္ေဘာလံုးကြင္းဘက္သို႔စြန္နဲ႔ရစ္လံုးယူျပီးထြက္ခဲ့ၾကပါသည္။
ေနရာသစ္မွာက်ေနာ္နဲ႔ခ်ာတိတ္မေပ်ာ္ၾကပါ။စြန္လႊတ္ေနေသာ္လည္းသမိုင္းအေဆာင္ေတြေလာက္မေကာင္းပါ။
 ေဘာလံုးကန္ေသာေက်ာင္းသားေတြမ်ားေသာေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔စြန္လႊတ္ရခက္ပါသည္။
ခ်ာတိတ္အတြက္ပိုျပီးခက္ပါသည္။စြန္လႊတ္တာအားမရေသးခင္မာလာေဆာင္ကိုအခ်ိန္မွီျပန္ရအံုးမည္။တကၠသိုလ္ေဘာလံုးကြင္းက
မာလာေဆာင္နဲ႔နဲနဲေ၀းသည္။စြန္နဲ႔ရစ္လံုးကိုကိုင္ျပီးမာလာေဆာင္လိုက္ပို႔ေတာ့ေက်ာင္းသား မ်ားကက်ေနာ္တို႔ကို၀ိုင္းရီၾကပါသည္။
ခေပါင္းေဆာင္မွာတုန္းကလိုလြတ္္လြတ္လပ္လပ္စြန္လြတ္ေသာေနရာမရွိေသာ
ေၾကာင့္ၾကာလာေတာ့က်ေနာ္တို႔စြန္မလႊတ္ျဖစ္ၾကေတာ့ပါ။
ဒါေပမယ့္က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေက်ာင္း၀င္းတစ္ခုတည္းမွာရိွေနေသာေၾကာင့္အေနနီးသလိုခံစားေနရပါသည္။
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ေဖးမေသာသေဘာျဖင့္က်ေနာ္မာလာေဆာင္ေရာက္သည့္အခါမ်ိဳးရွိသလိုမ
ေရာက္တာသံုးေလးရက္ၾကာလာ၍ခ်ာတိတ္က်ေနာ့္ကိုဒဂံုေဆာင္မွာလာရွာေလ့ရွိပါသည္။အျပင္မွာႏွစ္ေယာက္တြဲ
သြားလွ်င္လူအမ်ားကေယာက်္ားေလးသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လို႔ထင္ၾကပါသည္။
တကၠသိုလ္၀င္းၾကီးတစ္ခုတည္းမွာေနၾကေသာေၾကာင့္က်ေနာ္ အီကိုကင္တင္းမွာခ်ာတိတ္နဲ႔ထိုင္တတ္သလို
မႏၱေလးေဆာင္ကိုလာရင္းဦးခ်စ္ဆိုင္မွာလည္းက်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ထိုင္တတ္ၾကပါသည္။က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ခင္
မင္မႈကသူငယ္ခ်င္းခင္မင္သလိုပါဘဲ..အခ်ိန္တေရြ႔ေရြ႔ကုန္လြန္ခ်ိန္မွာက်ေနာ္တို႔အားလံုးတတိယႏွစ္စာေမးပြဲေျဖျပီးသြားၾကပါျပီ..
ခ်ာတိတ္ကအရင္ေျဖျပီးသြားျပီသူတို႔မွာ Practical မရွိေသာေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔ထက္ပို၍ေစာျပီးသည္။
က်ေနာ္တို႔ကသူတို႔ထက္ 10 ရက္ေလာက္ေနာက္က်သည္။ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲေျဖျပီးလို႔အတန္းထဲကထြက္လာခ်ိန္
က်ေနာ္အံ့အားသင့္သြားပါသည္။မႏၱေလးေဆာင္ေပၚတီဂိုေအာက္မွာခ်ာတိတ္ကိုေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ ပါသည္။
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာသူမႏၱေလးျပန္ေရာက္ေနျပီလို႔ထင္ေနတာ။သူမျပန္ရေသး။မာလာေဆာင္မွာရွိေနေသး
သည္။သူ႔မွာကိစၥေတြရွိေနေသးလို႔ေျပာပါသည္။ခ်ာတိတ္ရွိေနေသာေၾကာင့္က်ေနာ္လည္းမပ်င္းေတာ့ပါ။
ဒါေပမယ့္ေနာက္ သံုး ေလး ရက္ေလာက္ၾကာရင္က်ေနာ္တို႔ဘူမိေဗဒေက်ာင္းသားမ်ားရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းသို႔ Field ဆင္းရေတာ့မည္။
က်ေနာ္တို႔ခရီးထြက္ေသာေန႔မွာခ်ာတိတ္လည္းမႏၱေလးကိုျပန္မည္။ Field မဆင္းခင္ညေန
ခ်ာတိတ္နဲ႔ေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။Field ဆင္းေတာ့မွာမို႔ႏႈွတ္ဆက္သည့္သေဘာပါ။ခ်ာတိတ္ကက်ေနာ့္ကိုခေလးတစ္
ေယာက္လိုမ်ိဳးအရက္မေသာက္နဲ႔၊ေဆးလိပ္မေသာက္နဲ႔၊ဟိုဟာမလုပ္နဲ႔ဒီဟာမလုပ္နဲ႔၊သူမ်ားေျမာက္ေပးတိုင္းအရူးမထဖို႔၊
က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖုိ႔၊အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာေနပါသည္။သူ႔..မွာတမ္းကေတာ္ေတာ္ရွည္ပါသည္။
ရွမ္းျပည္ရာသီဥတုေအးေသာေၾကာင့္အေႏြးထည္တစ္ထည္လက္ေဆာင္ေပးပါသည္။
မႏၱေလးေဆာင္မွာတီအီးကားၾကီးကက်ေနာ္တို႔ကိုေစာင့္ေနပါသည္။က်ေနာ္တို႔အထုပ္အပိုးမ်ားလိုအပ္ေသာအသံုးအေဆာင္မ်ား၊
ေက်ာင္းသားမ်ားဆရာမ်ားကိုတင္ေဆာင္ျပီးဘူတာၾကီးသို႔လိုက္ပို႕ေပးမည္။
သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႔ခရီးထြက္ရမွာမို႔လို႔က်ေနာ္တို႔အားလံုးေပ်ာ္ရြင္ေနၾကပါသည္။ရန္ကုန္ဘူတာ
ၾကီးမွာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ႏဳွတ္ဆက္သံမ်ားေနာက္ေျပာင္ေနေသာ အသံမ်ားဆူညံလို႔ေနပါသည္။ရထား
ထြက္ခ်ိန္နီးလာျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔အားလံုးရထားေပၚမွာေနရာယူၾကပါသည္။
.ေကာင္ေလး.ဟိုမွာခ်ာတိတ္.မင္းကိုရွာေနတယ္..
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လက္ညႇိဳးထိုးျပေနေသာေၾကာင့္ရထားေပၚကခုန္ဆင္းလိုက္ပါသည္။
ခ်ာတိတ္ ..ဘူတာဆင္းတာလား..
ေအးဟုတ္တယ္.ဒါေပမယ့္မႏၱေလးရထားက 6 နာရီမွထြက္မွာေကာင္ေလးကိုလာႏွဳတ္ဆက္တာ..
..ဒို႔ေတြ.မေန႔ကနႈတ္ဆက္ျပီးျပီေလ.
.ေကာင္ေလး.မင္းကိုဘူတာလိုက္ပို႔ခ်င္လြန္းလို႔လာခဲ့တာ.
သူ႔စကားကိုၾကားမိျပီးက်ေနာ္ခ်ာတိတ္မ်က္ႏွာကိုစိုက္ၾကည့္မိပါသည္။သူလည္းက်ေနာ့္္ကိုျပန္စိုက္ၾကည့္ေနပါသည္။
ေကာင္ေလး..ရထားထြက္ေတာ့မယ္ေဟ့.သူငယ္ခ်င္းေတြေအာ္ေခၚေနျပီ
ရထားထြက္ခ်ိန္ 5 မိနစ္သာလိုပါေတာ့သည္။သတိေပးစာတမ္းေလးမွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္လင္းေနပါျပီ..
ဒီအခိုက္မွာက်ေနာ့္ရင္ထဲမွာငလွ်င္တစ္ခုလွဳပ္သြားသလိုတလွပ္လွပ္ခံစားမိလိုက္ပါသည္။က်ေနာ္တို႔ွႏွစ္
ေယာက္ၾကားမွာသံဇကာျခားေနပါသည္။ထိုအခိုက္က်ေနာ့္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနေသာခ်ာတိတ္မ်က္လံုးအိမ္ထဲမွမ်က္ရည္စမ်ား
ထြက္က်လာပါေတာ့သည္။က်ေနာ္အံ့ၾသသြားျပီးမသိစိတ္ျဖင့္သံဇကာကိုကိုင္ထားေသာခ်ာတိတ္လက္ကိုအ
မွတ္မထင္ဆုပ္ကိုင္လိုက္မိပါသည္။သံဇကာကိုေခါင္းစိုက္ျပီးခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္တသိမ့္သိမ့္ရိႈက္ျပီးငိုေနပါသည္။
ေကာင္ေလး..ရထားထြက္ေနျပီ..တက္ခဲ့ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြ၀ိုင္းေအာ္ေနၾကျပီ
ရထားဘီးလိွမ့္စျပဳေနျပီ.
က်ေနာ္သံဇကာေပၚမွခ်ာတိတ္လက္ကိုကိုင္ထားေသာလက္ကိုလႊတ္လိုက္ေတာ့ခ်ာတိတ္လက္ညႇိဳးနဲ႔လက္မကသံဇကာၾကားမွ
က်ေနာ့္လက္ညႇဳိးကိုျပန္ဆြဲထားပါသည္။ခ်ာတိတ္က်ေနာ့္ကိုမ်က္ရည္ၾကားထဲမွစိုက္ၾကည့္ေနပါ
သည္။မခြဲခ်င္ေပမဲ့လည္းခြဲရေတာ့မည္။ခ်ာတိတ္လက္ထဲမွက်ေနာ့လက္ညိႈးကိုေျဖးညင္းဆြဲထုတ္ျပီးရထားဆီသို႔လွည့္
ေျပးလာခဲ့ရပါသည္။ရထားဘီးလိွမ့္ေနျပီ။သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ေအာ္ေခၚသံမ်ားဆူညံလို႔ေနပါျပီ။
ရထားလက္ကိုင္တန္းကိုဆြဲျပီးတာ့တာျပေတာ့ခ်ာတိတ္လည္းလက္ကိုျပန္ေ၀ွ႔ယမ္းျပေနရွာပါသည္။
သာစည္ရထားသည္တေရြ႕ေရြ႕ရန္ကုန္ဘူတာၾကီးနဲ႔ေ၀းသြားပါျပီ..
က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာဟာေနသလိုလို၊ခ်ာတိတ္ကိုသတိရေနသလိုလိုခံစားေနမိပါသည္။
အမွန္ဆိုအလွမ္းမေ၀းနီးရက္ကြယ္ရန္ကုန္မႏၱေလးခရီးဆက္မယ္ ရန္ကုန္ဒါးပိန္တာ၀
က်ေနာ္တို႔ကြင္းဆင္းတိုင္းဆိုေလ့ရိွေသာ..ရန္ကုန္မႏၱေလးခရီးသြားမယ္သီခ်င္းကို
ေက်ာင္းသားအားလံုးလက္ခုပ္သံျပိဳင္တီးျပီးသီခ်င္းဆိုေနၾကျပီ.သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က Mandalay Rum
ဖြင့္ျပီးခြက္လွည့္ေနၾကျပီ..
မသည္းတမ္းတစ္ကယ္သြားေရာက္ပံုရယ္
ဘ၀အေရးအက်ိဳးေမ်ာ္သည္အခင္း၀ယ္
ခရီးလမ္းမွာအစားအေသာက္စံုတယ္ စာကေလးဂ်ိဳးေၾကာ္ဆီထမင္းရယ္
သီခ်င္းဆိုသူေတြလည္းဆို၊ခြက္ေမာ့ေနတဲ့ေကာင္ေတြလည္းေမာ့၊ကတဲ့သူေတြလည္းကေနၾကျပီ..
သူငယ္ခ်င္းေတြေပ်ာ္သလိုက်ေနာ္မေပ်ာ္နိဳင္ပါ။က်ေနာ့္စိတ္ေတြခ်ာတိတ္ဆီမွာက်န္ခဲ့ပါျပီခ်ာတိတ္ကိုျပန္ေတြ႔
ခ်င္ေနသည္။ ခ်ာတိတ္နဲ႔ထိုင္ျပီးစကားေျပာခ်င္ေနပါသည္။
ခ်ာတိတ္နဲ႔ေ၀းကြာရျခင္းသည္ရင္ထဲမွာအေတာ္ပူေလာင္ေနပါလား။ႏွစ္တိုင္းခြဲေနက်ပါ၊အခုက်ေနာ့္ရင္ထဲမွာ
ဘာေတြျဖစ္ေနလဲမသိေတာ့ပါ။ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ခ်ာတိတ္မ်က္ႏွာကိုျပန္ျမင္ေယာင္ေနသည္။
မိုးေကာင္းကင္မွာဇင္ေယာ္ကိုပ်ံလႊားကအကာအကြယ္ေပးေနသလိုမ်ိဳးက်ေနာ္ ခ်ာတိတ္ကိုႏွစ္သိမ့္ေပးလိုက္
ခ်င္ပါသည္။ထူးဆန္းေသာခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးရင္ထဲမွာခံစားေနရပါသည္။
ေက်ာင္းတက္မည္၊စာဖတ္မည္၊စြန္လႊတ္မည္၊ခေလးအေတြးမ်ားသာရွိေသာက်ေနာ့္ရင္ထဲမွာတစ္ခုခုျဖစ္ေနျပီ။
ထို႔အတူေယာက်္ားစိတ္ေပါက္ေနေသာခ်ာတိတ္က်ေနာ့္ကိုၾကည့္ျပီးဘာေၾကာင့္ငိုေနပါလိမ့္
သူ႔မွာဘာကိစၥမွမရွိဘူးေကာင္ေလးField ဆင္းရင္လိုက္ပို႔ခ်င္လို႔မႏၱေလးမျပန္ေသးဘဲတမင္ေစာင့္ေနတာ..
ခ်ာတိတ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က်ေနာ့္ကိုတိုးတိုးေလးေျပာျပခဲ့ပါသည္။
ေရာ့ .ေကာင္ေလးမင္းအလွည့္ကမ္းေပးလာေသာဖန္ခြက္ကိုယူျပီးေမာ့ခ်လိုက္ပါသည္။
လည္ေခ်ာင္းကိုမီးစနဲ႔ထိုးလိုက္သလိုမ်ိဳးခံစားလိုက္ရပါသည္။
.ေအာ္ေရမွန္းမသိ.အရက္မွန္းမသိတဲ့ေကာင္ေလးမင္းသာစည္က်ရင္ဆင္းေနခဲ့ေတာ့
..ဘာျဖစ္လို႔လဲ
.ဘာျဖစ္ရမွာလဲ.မင္း ရူးေနျပီ.မႏၱေလးရထားလာရင္ခ်ာတိတ္ေနာက္ကိုမင္းလိုက္သြားေတာ့..
.မင္းအခ်စ္ရူးရူးေနျပီေကာင္ေလးအခ်စ္ရူးအခ်စ္ရူးေကာင္ေလး.
ငါတို႔ေကာင္ေလးအခ်စ္ကိုရွာေတြ႔သြားျပီေဟ့...
..အခ်စ္နဲ႔သူ၏ကိုကို
. မဟုတ္ဘူး. မဟုတ္ဘူး.ေကာင္ေလးနဲ႔သူ႔ရဲ့ခ်ာတိတ္.
သူငယ္ခ်င္းေတြတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ႔ေအာ္ဟစ္သံမ်ားဆူညံေနပါသည္။
ခေလးစိတ္မကုန္ေသးေသာက်ေနာ္နဲ႔ေယာက်္ားစိတ္ေပါက္ေနေသာခ်ာတိတ္
က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးရင္ထဲမွာရွိေသာသံေယာဇဥ္သည္အဆင့္တစ္ဆင့္ကိုေက်ာ္ခဲ့ျပီလား..
သို႔မဟုတ္က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ရင္ထဲမွာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ခ်စ္ေနၾကျပီလား.
 

 

 

 
                
 
 
                

ADVERTISEMENT

စိတ္၀င္စားေသာေနရာမ်ား

ဘူမိေက်ာင္းေတာ္သား..သီခ်င္း
http://www.myanmargeosciences.org
http://geolfriends94.blogspot.com
http://geolfriends.com
ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္အမွတ္တရဓါတ္ပံုမ်ား....
ဗုဓၵတရားသံမ်ား
ဓမၼဒူတ
ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း-အသည္း..
အသည္းေရာင္စီပိုးအေၾကာင္း

Advertisement Enquiry

                


                        HP : 09 5031741
                        

e - mail :geologist.mm@gmail.com
URl : www.geologist-myanmar.com

 

Copyright 2007 - 2008 by Geologist-myanmar.com.Designed by CREATiVE Web Studio   
Total Hit :

TotalHit