Geology

Latest News :

LATEST NEWS

Download Needed Font

Geologists' Stories

Paying homage to our revered teachers

Geologists' Stories Main »

 

ျမင္းတိုက္ Camp အမွတ္တရမ်ား ၂

ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းျမင္းတိုက္ Camp မွာကြင္းဆင္းေတာ့ေတာင္ေပၚသားေတြဟာရိုးသားျပီးအလြန္ ခင္စရာေကာင္းပါလား
ဆိုတာသိခဲ့ရပါသည္။ ဘူမိေဗဒေက်ာင္းသားေတြေရာက္လာျပီဆိုတာနဲ႔အနီးအနားရြာေတြကလူၾကီးေတြလူငယ္ေတြ
က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြကိုလာျပီးမိတ္ဖြဲ႕ၾကပါသည္။ သူတို႔ရြာဖက္ေရာက္ရင္လည္း၀င္ခဲ့ဘို႔ဖိတ္ၾကပါသည္။
ထိုျပင့္သူတို႔ရြာေတြမွာအလွဴရွိရိွဘုရားပြဲရွိရိွ္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လာဖိတ္ေလ့ရွိပါသည္။ ဒီေန႔မနက္ျမင္းတိုက္ဘူတာအသုပ္ဆိုင္မွာထိုင္ေနၾကတုန္း…… မနက္ျဖန္ဆြဲေရးရွိတယ္ကြ…… ဘာဆဲြေရးလဲ……

မနက္ျဖန္ မနက္ ၇ နာရီေတာင္ဘက္ရြာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာအလွဴရွိတယ္….ဆရာေဖသြားခြင့္ျပဳထားတယ္
 ဒါဆိုရင္ငါတို႔မွာသြားစားရမယ့္၀တၱရားရွိလာျပီ……. ေမ်ာက္ေခါင္းကက်ေနာ္တို႔အားလံုးကိုသတင္းလာေပးေနသည္။
က်ေနာ္တို႔ေဘးမွာအကိုအရြယ္လူရြယ္ တစ္ေယာက္ထိုင္ေနသည္။က်ေနာ္တို႔ေျပာစကားကိုလဲနားစြင့္ေနပံုရသည္။ ေနာက္ေန႔
မနက္ေတာင္ဘက္ရြာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့ မေန႔ မနက္က်ေနာ္တို႔ေဘးမွာထိုင္ေန ေသာ
လူရြယ္အရင္ဦးစြာေရာက္ႏွင့္ေနျပီ……..အစားအေသာက္သံုးေဆာင္ျပီးေနျပီ…… ေနာက္ငါးရက္ေလာက္ဘူတာမွာထိုင္ၾကတုန္းဘိုးေတာ္က်ေနာ္တို႔ကို
သတင္းလာေပးေနျပန္ပါသည္။ ေနာက္ဖက္ရြာသူၾကီးအိမ္အိမ္သစ္တက္အလွဴရွိသည္။
ဆရာေဖလည္းသြားမည္။ထို႔ေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔အားလံုးဆြဲ ေရးသြားၾကဖို႔စီစဥ္ထားၾကပါသည္။

အေနာက္ရြာသူၾကီးအိမ္ေရာက္ေတာ့က်ေနာ္တို႔ေဘးမွာလာထိုင္ေနက်လူရြယ္ေရာက္ႏွင့္ေနျပီထံုးစံအတိုင္း
စားျပီးေသာက္ျပီးေနျပီ……..အလွဴတိုင္းမွာျမင္ေနရေသာသူ႔ကိုက်ေနာ္တို႔အားလံုးစိတ္၀င္စားလာပါသည္။
 ထို႔ေၾကာင့္ဂတ္စာေရးကိုစံျမထံသူ႔အေၾကာင္းေမးျမန္းၾကည့္မိပါသည္။
 ကိုစံျမေရ….ဟိုနားမွာထိုင္ေနတဲ့လူနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ….
သူ႔နာမည္က ငေခြး….ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ေဂါက္ေနတာ……ေခါင္းကိုလက္ညႇိဳးထိုးျပီးလက္ခါျပသည္။
 သူ႔ကိုငါတို႔အဖြဲ႔ထဲထည့္လိုက္ရင္ပိုေပ်ာ္သြားမွာ…ရွကီးေရဗူးေျမႇာက္ျပီးေျပာေနပါသည္။ ကြင္းမဆင္းမွီီတမနက္က်ေနာ္တို႔အားလံုးဘူတာမွာထိုင္ေနစဥ္ရွကီးနဲ႔ဂန္ဂါးက်ေနာ္တို႔ကိုသတင္းလာေပး ျပန္ပါသည္။
ေဟ့..ဗ်ိဳင္းနဲ႔က်ီးကန္း မနက္ျဖန္မနက္ဆြဲေရးရွိတယ္လိုက္မလား……. ဘယ္မွာလဲ….. ေျမာက္ဘက္ရြာသူၾကီးအိမ္မွာ7;ာ
ဒါေပမယ့္၀ိရိယရွိဘို႔လိုတယ္…..မနက္ငါးနာရီကေျခာက္နာရီထိဘဲေကၽြးမွာ.. ဟ…ဒီေလာက္ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးနဲ႔မထနိုင္ပါဘူးကြာ…..

မစားခ်င္တဲ့သူေတြေနခဲ့ၾက…ရွကီးနဲ႔ငါနဲ႔ေတာ့သြားစားၾကမယ္….ငါတို႔ကေသေသခ်ာခ်ာလာမယ္လို႔ေျပာထား ျပီးသား…
ကတိဖ်က္လို႔မျဖစ္ဘူး…….. ေနာက္ေန႔မနက္ငါးနာရီဘုန္းၾကီးဘုရားရွိခိုးအိပ္ရာထရင္ဂန္ဂါးနဲ႔ရွကီးကိုႏွိဳးဘို႔မွာထားၾကပါသည္။ မနက္အိပ္ရာနိဳးေေတာ့ရွကီးနဲ႔ဂန္းဂါးကိုမေတြ႔ပါ.။အလွဴသြားၾကျပီထင္ပါရဲ့….. က်ေနာ္တို႔မနက္စာထမင္းေၾကာ္စားျပီးလၻက္ရည္ေသာက္ရန္ျမင္းတိုက္္ဘူတာသို႔ဆင္းလာခ့ဲၾကပါသည္။ ဘူတာမွာငေခြးေသာင္းက်န္းေနသည္။ထိုင္ခံုမ်ားေခြးေျခမ်ားကိုလႊင့္ပစ္ေနသည္။ စားပြဲေတြကိုလည္းဂၽြမ္းထိုးေမွာက္ခံုလုပ္ေနသည္။
ပါးစပ္ကလည္းဘာေတြရြတ္္ေနလဲမသိပါ။ ငေခြးအရူးထေနျပီထင္တယ္…..
 လူေတြဘာေကာင္းလဲ…. အရူးကိုမသနားတဲ့အျပင္အရူးျပန္လုပ္သြားတယ္… ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိတဲ့လူေတြ… ငေခြးေသာင္းက်န္းေနသည္။ဒါေပမယ့္သူဘယ္သူ႔ကိုမွအႏၱရာယ္မျပဳ….ထိုင္ခံုေတြကိုသာဆြဲေမွာက္ဆြဲလွန္လုပ္ေန သည္။ 1;

က်ေနာ္တို႔ၾကာၾကာမေနရဲပါ။အရူးတစ္ခုခုလုပ္ထည့္လိုက္ရင္က်ေနာ္တို႔ဒုကၡေရာက္သြားနိဳင္သည္။Camp သို႔ျပန္တက္ခဲ့ၾကသည္…..ျမင္းတိုက္ဘူတာကိုအေပၚစီးမွျမင္ေနရေသာေတာင္ကုန္းေလးမွာရွကီးနဲ႔ဂန္ဂါးငေခြး ေသာင္းက်န္းေနတာကိုၾကည့္ျပီးတခီြးခီြးနဲ႔အေတာမသတ္ရီေနၾကသည္။ ေဟ့ေကာင္ေတြ….ဘာရီေနတာလဲ…..
ငေခြးကိုၾကည့္ျပီးရီခ်င္လို႔ကြ……ခီြး…ခီြး…ခီြး…… ဂန္ဂါးေျပာျပီးရီၾကျပန္ပါသည္။ အရူးေသာင္းက်န္းေနတာဘာရီစရာျဖစ္ေနလို႔လဲ……. အရူးကိုအရူးျပန္လုပ္လိုက္တာရီခ်င္လို႔ကြ……..ရွကီးေျပာျပီးရီေနျပန္ပါသည္။
ေဆးသမားနွင့္ငမူးဒီႏွစ္ေယာက္အရူးငေခြးကိုတစ္ခုခုေတာ့ဒုုကၡေပးလိုက္ျပီထင္တယ္…… ဒီႏွစ္ေယာက္၏စိတ္ဓါတ္ကိုေကာင္းေကာင္းသိေနေသာဘုန္းၾကီးကစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ၾကည့္ေနပါသည္။
ရွကီးေျပာျပလိုက္…ေျပာျပလိုက္…… မနက္ေစာေစာငေခြးရဲ့အျဖစ္ကိုေျပာျပလိုက္…..;…..
ဂန္ဂါးတဟီးဟီးရီရင္းရွကီးကိုေျပာခိုင္းေနပါသည္။ ငါတို႔ႏွစ္ေကာင္ဘုန္းၾကီးဘုရားမရွိခိုးခင္ကတည္းကထျပီးငေခြးတို႔
အိမ္နားမွာသြားေခ်ာင္းတာ…… အရူးလည္းငါးနာရီေက်ာ္မွကဗ်ာကရာထျပီးေျမာက္ဘက္ရြာကိုဒိုးတာ..…
ငါတို႔လည္းအရူးမသိေအာင္ေနာက္ကပုန္းျပီးလိုက္ေခ်ာင္းေနတာ….. ပထမအရူးကပံုမွန္ဘဲလမ္းေလွ်ာက္ေနတာ…
ငါလည္းငေခြးကိုေနာက္ခ်င္တာနဲ႕…..ေျခာက္နာရီထိုးေတာ့ မယ္ေဟ့လို႔ျခံဳထဲကေအာ္လိုက္တယ္….. …..
ငါ့အသံလည္းၾကားေရာဘာေျပာေကာင္းမလဲ…ငေခြးဖိနပ္ခၽြတ္၊ပုဆိုးဂြြင္းသိုင္းျပီးေျမာက္ဘက္ရြာကိုတစ္ ခ်ိဳးတည္းေျပးပါေလေရာ…… အလွဴကေျခာက္နာရီေနာက္ဆံုးလို႔ငါတို႔အသံေပးထားတယ္ေလ……ငါ့တစ္သက္ဒီေလာက္ဟာသေျမာက္တဲ့
အျဖစ္ဒီတစ္ခါဘဲျမင္ဘူးေသးတယ္…..ဂန္ဂါးကတခီြးခြီးရီရင္းေျပာျပန္ပါသည္။

ကၽြန္းဆြယ္အေျပးျပိဳင္ပြဲမွာျမန္မာကိုယ္စားငေခြးကိုေခၚသြားဖို႔ေကာင္းတယ္။ျမန္မာခ်န္ပီယံဂ်င္မီထက္
ေတာင္ျမန္ေသး….အလွဴမစားရမွာစိုးလို႔ဒီလိုမာရသြန္ေျပးတာ…….
ရွကီးေျပာလဲေျပာငေခြးေျပးသလိုေျပးျပျပီးတခြီးခီြးႏွင့္ရီေနၾကျပန္ပါသည္။ ငါတို႔ေတာင္ငေခြးကိမွီေအာင္မနည္းလိုက္ရတာ…ေမာလဲေမာ….အရူးကသူၾကီးအိမ္ေပၚကိုခပ္တည္တည္နဲ႔ တက္သြားတာ…ငါတို႔လည္းအံ့ၾသေနတယ္ျမင္နိဳင္တဲ့ေနရာကၾကည့္ျပီးအကဲခတ္ေနတာ…… ငါတို႔စိတ္ထဲမွာဒီအရူးဟာသူၾကီးအိမ္ေရွ႔မွာလူေတြမရွိရင္ျပန္လွည့္မယ္လို႔ထင္ေနတာ…….
အရူးငေခြးအိမ္ဦးမွာတက္ထိုင္ေတာ့သူၾကီးကေတာ္ကေရေႏြးၾကမ္းတိုက္ပါတယ္…. ဒါေပမယ့္အရူးငေခြးဘာေျပာလဲသိလား…… အခါးရည္ေသာက္ဖို႔လာတာမဟုတ္ဘူး….အလွဴထမင္းစားဘို႔လာတာ….ထမင္းျပင္ေပး…. ေဟ့….ေကာင္သူငယ္…
မင္းဘာေတြေျပာေနတာလဲ….ဘာအလွဴလဲ…… ေျခာက္နာရီအမွီေျပးလာရတာအေဒၚၾကီးထမင္းပြဲျပင္ေပးပါ….. ဟဲ့….သား ဒီမွာအရူးတစ္ေယာက္ေရာက္ေနတယ္…..လာစမ္း…ျမန္ျမန္….. သူၾကီးကေတာ္ကသူ႕သားကိုလွမ္းေခၚေနသည္။
နဂိုကမွႏြားေတြကိုေရတိုက္ရင္းသူၾကီးသားကငေခြးကိုအကဲခတ္ ေနတာသူ႔အေမလည္းေခၚေရာသူၾကီးသားေရထမ္းတဲ့ထမ္းပိုးကိုကိုင္ျပီး…… ငါ့အိမ္မွာလူၾကီးေတြအတြက္စားဦးစားဖ်ားေတာင္မဖယ္ရေသးဘဲဲထမင္းပြဲျပင္ခိုုင္းထားတဲ့ေကာင္ ေသေပေတာ့…..ထမ္းပိုးနဲ႔လႊဲျပီးရိုက္တာငေခြးအေရွာင္ျမန္လို႔ေခါင္းကိုမထိတာ…
ဒါေပမယ့္ေက်ာျပင္ကိုဗ်မ္းကနဲထိမိျပီးငေခြးလည္းဒလိမ့္ေခါက္ေခြးခုန္ခ်ျပီးေျပးပါေလေရာ……. ထမ္းပိုးနဲ႔ေတြ႕မွငေခြးအေနာက္ခံလိုက္ရျပီဆိုတာသိသြားပံုရတယ္….. ငါတို႔ရီလိုက္ရတာအူပါနာတယ္…… ငေခြးအျပန္တစ္လမ္းလံုးစိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔မိုးမြန္ေအာင္ဆဲျပီးျပန္လာတာ……. အခုဘူတာမွာေျပာတာေတြလဲပါတယ္…..
ဆဲတာလည္းစံုေနတာဘဲ.. သူ႔ေနာက္ကမသိေအာင္လိုက္ရေသးတယ္ရီခ်င္စိတ္ကိုလည္းမ်ိဳခ်ေနရတယ္……..br>  ဒီတစ္ခါဟာသအေျမာက္ဆံုးဘဲ…….ဂန္ဂါးနဲ႔ရွကီးေျပာျပီးရီျပန္သည္။

ဘာမွနားမလည္တဲ႔အရူးကိုေခ်ာက္ခ်လိုက္ရတာမင္းတို႔သိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ့….ဟုတ္လား….. မင္းတို႔ဘာအက်ိဳးရွိသြားလဲ….ငေခြးအိပ္ယာမထခင္ကတည္းကမင္းတို႔အိပ္ယာထရတယ္…..ေျမာက္ရြာအသြားအ ျပန္ 10 မိုင္ကိုမင္းတို႔ငေခြးလိုဘဲ
လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္……. အရူးလုပ္သလိုလုပ္တာမင္းတို႔လဲရူးေနလို႔ေပါ့……. သူမ်ားကိုဒုကၡေပးခ်င္ေတာ့ကိုယ္လည္းအိပ္ေကာင္းျခင္းမအိပ္ရ၊သူမ်ားအိပ္ေနခ်ိန္မွာမင္းတို႔10မိုင္လမ္းေလွ်ာက္ ေနရတယ္……သူမ်ားကိုမေကာင္းၾကံလို႔ကိုယ္လည္းျပန္ခံရတာဘဲ…..မင္းတို႔မရွက္ဘူးလား…… ဇေနတိ သဒိသံ ပါကံ တူေသာအက်ိဳး
ကိုေပးတယ္ဆိုတာဒါေပါ့….ဘုန္းၾကီးတရားေဟာသြားပါျပီ……

တစ္ညေန Field ကအျပန္အားလံုးပင္ပန္းလာၾကတာနဲ႔ျမင္းတိုက္ဘူတာမွာထိုင္နားေနၾကပါသည္။ အသုတ္ဆိုင္မွာထိုင္သူကထိုင္၊လၻက္ရည္ဆိုင္မွာထိုင္သူကထိုင္၊ရွကီးကထံုးစံအတိုင္းေခါက္ဆြဲဆိုင္ထဲ၀င္သြားျပီ… ဂတ္စာေရးကိုစံျမကရထားတက္လာေနျပီလို႔က်ေနာ္တို႔ကိုသတင္းလာေပးပါသည္။ရထားတက္လာရင္က် ေနာ္တို႔ေစာင့္ၾကမည္။
တစ္ခါတရံအသံုးလံုး လုပ္အားေပးအတြဲမ်ား hiking ရထားတြဲမ်ား၊ရွမ္းျပည္မွေက်ာင္းသူမ်ား အိမ္အျပန္ခရီးေတြနဲ႔ဆံုတတ္ၾကပါသည္။ က်ီးကန္းကေရတစ္ပံုးဆြဲယူထားျပီးျပီ……. ရထားလာရင္ ဂန္ဂါးက ….ေရရမယ္ေရ…..ေရ…ရမယ္….ေရ….
ရထားလမ္းေဘးကအသံမ်ိဳးနဲ႔ေအာ္မည္။ ေက်ာင္းသူေတြကိုေတြ႔ရင္က်ေနာ္တို႔ေရေလာင္းၾကမည္။
က်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားမ်ားေရေလာင္းလွ်င္ၾကည္ ၾကည္ျဖဴျဖဴေရအေလာင္းခံေလ့ရွိပါသည္။ ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႔မိတ္ဆက္ၾကမည္။
Field ဆင္းျပီးရင္စားအိမ္ေသာက္အိမ္ေတြတိုးလာေအာင္။ ရထား၀င္လာေနပါျပီ…အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ပံုမွန္ခရီးသည္ေတြဘဲေတြ႔ေနရပါသည္။ ဂန္ဂါးနဲ႔က်ီးကန္းက ေရရမယ္ေရ..…ေရရမယ္ေရ….
က်ေနာ္တို႔အားလံုးGeology ဂ်ာကင္မ်ား ထရက္စုမ်ားကို၀တ္ဆင္ထားေသာေၾကာင့္ေက်ာင္းသားေတြမွန္း လူတိုင္းသိသည္။
 ညီေလး….ဒါ ေဒါက္တာေဖေမာင္သန္းတို႔ Camp လား…. ဟုတ္ပါတယ္…. ဆရာေဖနဲ႔ေတြ႔ခ်င္လို႔ေခၚေပးလို႔ရမလား….
အခ်ိန္လည္းသိပ္မရဘူး……. ဘိုးေတာ္ကအေျပးေခၚေပးပါသည္။ဆရာေဖဘူမိေဗဒသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊နိဳင္ငံျခားသား
ဘူမိေဗဒပညာရွင္မ်ား ကိုလည္းေတြ႔ရပါသည္။ အားလံုးတရင္းတႏွီးႏႈွတ္ဆက္ေနၾကျပီးစကားေတြေျပာေနၾကသည္။ဂတ္ဗိုလ္ကေအးေအးေဆးေဆးေျပာ ၾကပံုမ်ိဳးလက္ျပပါသည္။ျပီးေနာက္ႏႈွတ္ဆက္လက္ျပျပီးရထားထြက္ခြာသြားပါသည္။ သူတို႔အားလံုး schlumberger mining ကုမၸဏီထရက္စု၀တ္စံုေတြ၀တ္ဆင္ထားၾကပါသည္။အားလံုးက ဘူမိေဗဒ ပညာရွင္ေတြ…….ရြာငံဖက္မွာ
Field ဆင္းျပီးေတာင္ၾကီးတက္လည္ၾကတာသူတို႔၀တ္စံုေတြခါးမွာခ်ိတ္ထားေသာဘူမိေဗဒအသံုးအေဆာင္ေတြကို
ၾကည့္ျပီးက်ေနာ္တို႔အရမ္းအားက်မိပါသည္။
 သူတို႔ schlumberger ၀တ္စံုႏွင့္ယွဥ္လိုက္လွ်င္က်ေနာ္တို႔ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘူမိေဗဒ၀တ္စံုကသိမ္ငယ္ သြားသလိုခံစားမိပါသည္။ ဆရာ …ပညာရွင္ေတြကိုျမင္ျပီးက်ေနာ္တို႔ကိုယ့္ကိုကိုယ္နိမ့္က်သြားသလိုဘဲဆရာ……. တပည့္တို႔……ဆရာေျပာတဲ့စကားကိုမွတ္ထားပါ…..ဘယ္ပညာရွင္မွေမြးကတည္းကတတ္လာၾကတာမဟုတ္ဘူး ပညာရွင္အဆင့္ကိုေရာက္ဖို႔ေက်ာင္းသားဘ၀ကိုျဖတ္သန္းျပီးမွေရာက္တယ္ဆိုတာမွတ္ထားၾကစမ္းပါ……..

ရထားလမ္းအတိုင္း Field ဆင္းေနတဲ့တစ္ရက္မွာ Camp သို႔အျပန္ရထားႏွင့္လမ္းၾကံဳလိုက္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဂတ္ဗိုလ္ကက်ေနာ္တို႔ကိုေစာင့္ျပီးေခၚပါသည္။ေက်းဇူးတင္လိုက္တာဂတ္ဗိုလ္ရယ္…… က်ေနာ္တို႔တက္လိုက္ေသာအတြဲမွာနိုင္ငံျခားသားတိုးရစ္မ်ားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါလာၾကသည္။တိုးရစ္ဆို တာက သိတဲ့အတိုင္းအျမဲပတ္၀န္းက်င္ကိုေလ့လာေနၾကတာ…… ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြနဲ႔စကားေျပာမည္။သဘာ၀ရႈခင္းေတြကိုဓါတ္ပံုရိုက္ၾကမည္။ၾကည့္ရႈခံစားၾကမည္။ က်ေနာ္တို႔အုပ္စုကထိုင္စရာေနရာမရွိေတာ့အားလံုးမတ္တတ္ရပ္နဲ႔လိုက္ခဲ့ၾကပါသည္။က်ေနာ့္ေရွ႔မွာရပ္ေနတဲ့
ဘိုးေတာ္ကတိုးရစ္ကိုျမင္ရင္ talking ပြားခ်င္ေနျပီ……သူ႔ပံုကဆယ္ႏွစ္ဆယ္မိုုးေ၀းေနတဲ့အမ်ိဳးေတြျပန္ေတြ႔သလို ပါဘဲ… အရမ္းစကားေျပာခ်င္ေနတဲ့ပံုေပါက္ေနပါသည္….. က်ေနာ္တို႔အက်ၤ ီေပၚကတံဆိပ္ကိုၾကည့္ျပီးရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘူမိေဗဒက
မွန္းသူတို႔သိေနၾကျပီ….. မင္းတို႔ကဘူမိေဗဒ ဌာနကလား…… ဟုတ္ပါတယ္….က်ေနာ္တို႔ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘူမိေဗဒ..မာစတာတန္းတက္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြပါ….. တိုးရစ္တစ္ေယာက္အေမးကိုပါးစပ္တျပင္ျပင္ျဖစ္ေနေသာဘိုးေတာ္ကမုသားတစ္၀က္နဲ႔ေျပာခ်လိုက္ပါျပီ..
မင္းတို႔ဘာလာလုပ္ေနတာလဲ…….. က်ေနာ္တို႔ဒီဧရိယာတစ္၀ိုက္ကြင္းဆင္းေနၾကတာ…. မင္းတို႔မာစတာတန္းအတြက္စာတမ္းတင္ဘို႔ကြင္းဆင္းေနတာလား…….. မဟုတ္ပါဘူး….
ဒီဘိုးေတာ္ဘာေတြမုသားေျပာအံုးမလဲမသိဘူး……… က်ေနာ္တို႔ schlumberger ကုမၸဏီအတြက္ကြင္းဆင္းေပးေနတာပါ…..က်ေနာ္တို႔စာတမ္းကိုသေဘာက်ရင္ က်ေနာ္တို႔ကိုအလုပ္ခန္႔မယ္လို႔္ေျပာထားပါတယ္…..
ဟိုတစ္ရက္ကဆရာေဖ schlumberger က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအမွတ္ရျပီးဘိုးေတာ္ရြီးေနျပီ…..
 ဘိုးေတာ္….မုသါ၀ါဒါကံထိုက္ေတာ့မယ္…….ဘုန္းၾကီးကသတိေပးေနျပီ…… ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္တိုးရစ္အဖြဲ႔နဲ႔
ဘိုးေတာ္ေလေပးေျဖာင့္ေနျပီ…… ေဟ့…ဟိုမွာေမ်ာက္ေခါင္း…ဒီဘက္မလာေစနဲ႔….. ဒီေကာင့္အက်ၤ ီမွာ
တတိယႏွစ္ဘူမိေဗဒဆိုတဲ့စာတမ္းပါေနတယ္….. ငါက…ဒီမွာဘြဲ႔လြန္လို႔ရြီးထားတာ……..
ဘိုးေတာ္လွည့္မၾကည့္ဘဲက်ေနာ္တို႔ကိုလွမ္းေျပာေနျပီ…..တိုးရစ္ေတြနဲ႔ဘိုးေတာ္ဆီေမ်ာက္ေခါင္းလာေနျပီ…
ေဟ့…ေမ်ာက္ေခါင္း….ဒီဘက္မလာနဲ႔…..သြား……သြား…….. သြားစမ္း……သြားစမ္း…….
ေ၀းေ၀းေန….. ေဟ့ေကာင္….သြား…..သြား…….. က်ေနာ္တို႔တစ္အုပ္လံုးကေမ်ာက္ေခါင္းကိုေခြးေမာင္းထုတ္သလိုတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ႔၀ိုင္းေမာင္းထုတ္ ၾကေတာ့ေမ်ာက္ေခါင္းခမ်ာဘုမသိဘမသိအေနာက္ဖက္ျပန္ဆုတ္သြားပါသည္။မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္နဲ႔ရပ္ျပီး
က် ေနာ္တို႔ဆီကိုၾကည့္ေနရွာပါသည္။ ေဟ့…ေမ်ာက္အက်ၤ ီကိုခၽြတ္ခိုင္းစမ္း……သူ႔အက်ၤ ီကစာေတြကိုဖတ္မိျပီး
ငါလိမ္တာေတြေပၚကုန္ေတာ့မွာဘဲ…… ဘိုးေတာ္အမိန္႔ေပးေနျပန္ျပီ…… ေဟ့ေမ်ာက္….အက်ၤ ီခၽြတ္စမ္း…….
ျမန္ျမန္…ခၽြတ္ကြာ…..ေႏွးလိုက္တာ….. ခၽြတ္….ခၽြတ္…ျမန္ျမန္ခၽြတ္…….. က်ေနာ္တစ္အုပ္စုလံုးေခြးကိုေအာ္သလိုမ်ိဳးေမ်ာက္ကို၀ိုင္းေအာ္ၾကျပန္ပါသည္။

ဒီတစ္ခါလည္းေမ်ာက္ခမ်ာအက်ၤ ီခၽြတ္ေပးျပီးခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးမွာကိုယ္တံုးလံုးနဲ႔က်ေနာ္တို႔အုပ္စုကိုၾကည့္ေန ရွာပါသည္။ရထားတြဲကလူေတြခ်မ္းေအးေနေသာအခ်ိန္မွာကိုယ္တံုးလံုးနဲ႔ရပ္ေနေသာေမ်ာက္ေခါင္းကိုအထူးအ ဆန္းသတၱ၀ါတစ္ေကာင္အလား၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို႔အားလံုးတိုးရစ္ေတြႏွင့္ေလေပးေျဖာင့္ေနေသာေၾကာင့္ေမ်ာက္ကိုယ္တံုးလံုးကိုေမ့ေနၾကပါျပီ…….
 ေဟ့…အေရွ႔က…မေအ -ိုးေတြ…..+x#x=+…….လူကိုအရူးငေခြးေကာင္ေအာက္ေမ့ေနလား….
ေခြးတိရစၦာန္လိုလည္းေမာင္းထုတ္ေသးတယ္….ဒီေလာက္ေအးတဲ့အခ်ိန္မွာ..အကၤ်ီခၽြတ္နဲ႔လည္းေနခိုင္းေသးတယ္
 မင္းတို႔မွာလူစိတ္ရွိေသးရဲ့လား…….အရူးငေခြးေတာင္ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရိွွေသးတယ္…….
ေမ်ာက္ေခါင္းစိတ္တိုတိုနဲ႔အားလံုးကိုေအာ္ဆဲေနျပီ……ရထားတြဲတစ္တြဲလံုးကလူေတြတ၀ါး၀ါးနဲ႔ရီၾကသည္။
 ေမ်ာက္ေခါင္းအရမ္းစိတ္ဆိုးေနျပီ…..ေတာ္ပါေသးသည္ျမင္းတိုက္ဘူတာေရာက္ေတာ့က်ေနာ္တို႔တစ္အုပ္စုလံုး ေမ်ာက္ေခါင္းကိုေခ်ာ့ေမာ့ျပီးေခၚဆင္းသြားရပါသည္။ေမ်ာက္ေခါင္းအၾကီးအက်ယ္ေဒါကန္ေနသည္။
 စိတ္တိုတိုနွင့္အားလံုးလွည့္ပတ္ျပီးဆဲေနဆဲ…..ေနာက္ဆံုးမွာတိုးရစ္ေတြဆီကလက္ေဆာင္ရခဲ့ေသာေခ်ာကလက္ ေတာင့္ကိုေမ်ာက္ေခါင္းပါးစပ္ထဲအတင္းထည့္ေပးလိုက္မွဘဲအဆဲရပ္သြားပါသည္။

ေဘးကေဟာင္မေနနဲ႔…ရဲရင္၀ိုင္းထဲ၀င္ခဲ့…… ခ်ကြာ….ခ်….ခ်….. သတိၱရွိမွလုပ္ၾက…… ေခြးးမသား…….လူစကားမေျပာဘဲေမ်ာက္စကားေျပာေနတယ္….. ေအး…..ငါေမ်ာက္စကားေျပာရင္…..ငါေျပာတဲ့စကားကိုနားလည္တဲ့မင္းတို႔လည္းေမ်ာက္မ်ိဳးေတြဘဲ…. တိတ္စမ္း…အမိန္႔ရကစား၀ိုင္းမဟုတ္ဘူး….
 ျမန္ျမန္ျဖတ္ခ်င္ရင္ျဖတ္…..မျဖတ္နိဳင္ရင္ေနာက္အလွည့္မွာေမ်ာက္ေခါင္း ၀မ္နင္ေခၚေတာ့မယ္…. ေန႔လည္12နာရီျမင္းတိုက္Campက်ေနာ္တို႔အခန္းမွာအားလံုးဖဲရိုက္ေနၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔နွစ္ဆယ့္တစ္ကစားေနၾကသည္။အားလံုးကစားသမားမ်ားပီပီပံုမွန္ကစားနည္းမ်ိဳးနဲ႔မကစားၾကပါ။ ႏွစ္ဆယ့္တစ္အလယ္ပံုကစားသည္။တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ့ဒိုင္ကိုင္ၾကသည္။ႏွစ္ခ်ပ္ႏွင့္21ရသူကိုႏွစ္ဆ ေလွ်ာ္ရမည္။
 အကယ္၍မ်ား ခုနွစ္ သံုးရြက္တက္ျပီး 21 ရသူကို 3 ဆေလွ်ာ္ရမည္။က်ေနာ္တို႔စည္းကမ္းသတ္မွတ္ထားသည္။
 ဒိုင္ကႏွစ္ခ်ပ္တည္းနဲ႔ 21 ရရင္က်ေနာ္တို႔ထိုးေငြ၏ႏွစ္ဆဒိုင္ကိုေပးရပါသည္။ တစ္ဆယ္ထိုးျပီးတစ္ဆယ္ရတာမ်ိဳးက်ေနာ္တို႔အားလံုးစိတ္မ၀င္စားၾကပါ။ႏွစ္ဆမ်ိဳး၊သံုးဆမ်ိဳးကိုဘဲစိတ္၀င္စားၾကပါသည္။
ဟိုေကာင္က်ီးကန္း….ဘာလာေခ်ာင္းေနတာလဲ….မင္းဂ်ဴတီမျပည့္ေသးဘူး….. ျမန္ျမန္လုပ္ၾကပါဟ…..ငါရွံဳးေနတယ္…အရင္းျပန္လိုက္ဘို႔အခ်ိန္ရပါ့မလား…… တစ္ေယာက္နာရီ၀က္စီကင္းေစာင့္ေနရသည္။မေတာ္တဆ
ဆရာေဖျပန္လာခဲ့ရင္အျမန္ဆံုးလက္စလက္န ေဖ်ာက္နိဳင္ရန္အတြက္ျဖစ္ပါသည္။အခုက်ီးကန္းကင္းေစာင့္ေနရသည္။ဒီေကာင္ရွံဴးေန၍မခ်င့္မရဲေစာင့္ေနရွာပါ သည္။
ေဟ့ေကာင္……ဗ်ိဳင္း….4 ရြက္ဆြဲျပီးဘာငိုင္ေနတာလဲ….ထပ္ဆြဲေလ…..မင္းအပြင့္16 ဘဲရွိေသးတယ္…… ေခြးမသားေမ်ာက္ေခါင္းလို႔စိတ္ထဲမွာဆဲလိုက္ပါသည္။ဒီေကာင္ေျပာတာမွန္ေနသည္။ေနာက္တစ္ရြက္ထပ္
ဆြဲလိုက္ေတာ့ကုလားတက္လာသည္။သြားျပီ…ေသျပီ… မင္းဖဲကိုငါမၾကည့္ဘဲေျပာမယ္မင္းေသေနျပီ….
မင္းပိုက္ဆံတင္လိုက္ေတာ့…..ဒီမွာ 18 ပြင့္အားလံုးကိုဖမ္းတယ္ ေမ်ာက္ေခါင္းသံုးအိမ္စားျပီးႏွစ္အိမ္ကိုဘဲေလွ်ာ္လိုက္ရသည္။ ၀မ္နင္ေခၚေတာ့မယ္ေဟ့….. ေမ်ာက္ေခါင္းပထမ၀မ္နင္ေခၚပါျပီ……က်ေနာ္တို႔အားလံုးထိုးေၾကးေတြထပ္တိုးလိုက္ၾကပါသည္။အလယ္ကပုဂံျပားထဲမွာပိုက္ဆံနဲနဲစုမိေနျပီ… ..
ဖဲႏွစ္ခ်ပ္ကိုအသာေလးပြတ္ၾကည့္ေတာ့ 17 ပြင့္ဘဲရွိေနသည္။က်န္တဲ့ ေကာင္ေတြကဖဲထပ္ဆြဲေနသည္။
3ရြက္နဲ႔ရပ္လိုက္သူမ်ားရွိသလို 4ရြက္ထပ္ဆြဲသူေတြလည္းရွိပါသည္။ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ဘဲထပ္မဆြဲပါ။ဖဲႏွစ္ရြက္နဲ႔ရပ္ထားပါသည္။
ဖဲ 4 ခ်ပ္ေကာင္ေတြကိုေမ်ာက္ေခါင္းဖမ္းေန သည္။အားလံုးကေသေနျပီ…… ေမ်ာက္ေခါင္းဆီမွာလည္း 17 ပြင့္ရွိေနသည္။ေနာက္ဖဲသံုးခ်ပ္သမားေတြကိုထပ္ဖမ္းျပန္သည္။သူတို႔ေတြအ ပြင့္ကေကာင္းေနသည္ 18 ပြင့္ 19 ပြင့္ေတြ……ေမ်ာက္ေခါင္းေလွ်ာ္ေနျပီ….က်ေနာ္တစ္ေယာက္ဘဲဖမ္းရန္က်န္ ေတာ့သည္။ ေဟ့ေကာင္….ဗ်ိဳင္း…ဒီတစ္ခါေတာ့မင္းကိုအမွန္အကန္လို႔သေဘာထားျပီးငါထပ္ဆြဲေတာ့မယ္…….. ေမ်ာက္ေခါင္းဖဲတစ္ခ်ပ္ဆြဲျပီးလွန္ခ်လိုက္ေတာ့ကုလားတက္လာပါသည္။27 ပြင့္နဲ႔ေမ်ာက္ေခါင္းေသျပီ…. ေမ်ာက္ေခါင္းက်ေနာ့္ဖဲကိုအသာေလးလွန္ခ်လိုက္ပါသည္။က်ေနာ့္ဖဲ 17 ပြင့္ကိုလည္းျမင္ေရာေမ်ာက္ ေခါင္းပါးစပ္္မွ အယုတၱအနတၱဆဲနည္းေပါင္းစံုထြက္လာပါေတာ့သည္။
ဒီေန႔ Field ဆင္းရန္ Camp ေရွ႔မွာအားလံုးစုေ၀းေနၾကပါသည္။ကိုယ့္အုပ္စုနဲ႔ကိုယ္ Individual field ဆင္းေနၾကျပီ….Field မဆင္းမီဆရာေဖအမွာစကားကိုအားလံုးအျမဲနားေထာင္ရသည္။ နားေထာင္ျပီးေတာ့မွ ကိုယ့္အုပ္စုနဲ႔ကိုယ္
ကိုယ့္ဧရိယာဆီသို႔ခရီးဆက္ေလ့ရွိပါသည္။ ဒီေန႔ဆရာေဖဘာေတြေျပာမလဲမသိပါ။အားလံုးစကားေျပာၾကရင္းေစာင့္ေနၾကပါသည္။ ဒီေန႔ဆရာမင္းတို႔ိုအျပန္ရထားငွားဘို႔ကိစၥနဲ႔ကေလာရံုပိုင္ကိုသြားေတြ႔မယ္….မင္းတို႔အားလံုးကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ ကိုယ္ပံုမွန္လုပ္ၾကပါ…ဆရာညေနေလာက္မွျပန္ေရာက္မယ္……… ဆရာေဖစကားကိုၾကားေတာ့က်ေနာ္နဲ႔က်ီးကန္းတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ၾကည့္မိၾကပါသည္။က်ေနာ္ မ်က္လံုးတစ္ဖက္မွိတ္ျပလိုက္ေတာ့က်ီးကန္းဓါတ္ေပါက္သြားပါျပီ……..
က်ီးကန္းေက်ာပိုးအိပ္ထဲမွမွတ္စုစာအုပ္ ကိုထုတ္လိုက္ပါသည္။
စာရြက္သံုးေလးရြက္္ေလာက္ျဖဲစုတ္ျပီးစာတိုေလးေရးျပးီသူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါသည္။
က်ေနာ္တို႔ေခတ္မွာက GSM ဖုန္းတို႔ ဆယ္လူလာတို႔မရွိေသး၍စာနဲ႔ဘဲအေၾကာင္းၾကားေနရပါသည္။
ေန႔လည္ 12 နာရီ Camp မွာဖဲရိုက္မည္…….. ဆရာေဖကိုေလ်ာ့တြက္၍မရပါ။ေက်ာင္းသားမ်ား၏အထာကိုေနာေက်ေအာင္သိသည္။က်ေနာ္တို႔လည္သေလာက္ ဆရာေဖအိပ္ေနသေလာက္သာရွိေသးသည္။ကေလာတက္မတက္ကိုတစ္ကယ္စံုစမ္းဘို႔လိုပါသည္။ ဒီေန႔ေတာ့ေသခ်ာသြားျပီ……ေက်ာင္းသားႏွစ္ေကာင္ကိုပါေခၚသြားသည္။
O K ဒီေန႔…..ေန႔လည္ပြဲၾကီးပြဲေကာင္းေတြ႔ရေတာ့မယ္….. က်ေနာ္တို႔ကြင္းဆင္းေနေသာဧရိယာထဲမွာေနရာေလးတစ္ခုကိုက်ေနာ္တို႔တစ္အုပ္လံုးသေဘာက်ပါသည္။
ေတာင္မ်ား၀ိုင္းရံထားေသာလ်ိဳကေလးတစ္ခု…….ေတာင္အရိပ္မ်ားကေနေရာင္ကိုကြယ္ေပးထားသည္။ျမက္ခင္း စိမ္းစိမ္းကပ်ံ႔ပ်ံ႔ျပဴးျပဴး….. ျမက္ခင္းအစပ္မွာစေတာ္ဘယ္ရီအရိုင္းပင္ေတြအမ်ားၾကီး၊စေတာ္ဘယ္ရီရိုင္းမ်ားကအခ်ဥ္ဆူးသည္။
ေမာ ေမာပမ္းပမ္းေရငတ္ေနခ်ိန္မ်ားမွာစေတာ္ဘယ္ရီသီးေလးစားလိုက္ရတာအရမ္းအရသာရွိပါသည္။
ဒီလ်ိဳေလးကိုက် ေနာ္တို႔အားလံုးျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္လို႔နာမည္ေပးထားၾကပါသည္။ Field ဆင္းရင္းေအးေအးေဆးေဆးနားခ်င္ရင္ ဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္မွာလာနားေလ့ရွိပါသည္။လ်ိဳျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ဤေနရာကိုေတာ္တန္ရံုလူရွာမေတြ႔နိုင္ပါ။
တေန႔တုန္းကလည္းျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္မွာက်ီးကန္း၊ေမ်ာက္ေခါင္း၊ဘိုးေတာ္နွင့္က်ေနာ္..ပိုကာဆြဲေနၾကသည္။ က်န္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကအိပ္သူကအိပ္ေနၾကသည္။အခ်ိဳ႕ကစေတာ္ဘယ္ရီရိုင္းသြားခူးေနၾကသည္။ မနက္ကရြာသူၾကီးအိမ္မွာအလွဴရွိေသာေၾကာင့္ဆရာေဖေန႔လည္စာသြားစားမည္။ဒါေၾကာင့္မို႔ဆရာေဖ Fieldထဲမေရာက္နိဳင္ေတာ့ပါ။ထို႔ျပင္ဤျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္မွာရိွေသာက်ေနာ္တို႔ကိုဆရာေဖဘယ္လိုမွရွာ မေတြ႔နိုင္ပါ။ စပိတ္ နွစ္ ကိုဘာလို႔ကိုင္ထားတာလဲပစ္လိုက္ေလ….. က်ေနာ္တို႔ေလးေယာက္စိတ္၀င္စားစြာပိုကာဆြဲေနတုန္း…..ေဘးမွေျပာလိုက္ေသာစကားသံကိုၾကားဖူး ပါတယ္ဆိုျပီးေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ဘိုးေတာ္အေနာက္မွာဆရာေဖရပ္ရင္းဘိုးေတာ္ဖဲခ်ပ္ကိုၾကည့္ျပီးေျပာေနတာ.. ဟာ….ဆရာ…..က်ေနာ္တို႔ထမင္းစားေနရင္းခဏေဆာ့တာပါ…အခုဘဲ Field ထဲသြားေတာ့မလို႔…….. သိတယ္ေလ….မနက္ေရာက္ကတည္းကဒီေနရာကတစ္ဖ၀ါးမွမေရြ႕ေသးတာကို…..သိေနတယ္ေလ……. သြားပါျပီ…..ဆရာေဖဘယ္ကတည္းကေစာင့္ၾကည့္ေနလဲမသိပါ။ဆရာေဖေဗဒင္ေဟာစားဘို႔ေကာင္းသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်ေနာ္တို႔အေျခအေနကိုအမွန္အကန္ကြက္တိေျပာနိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ စိတ္ထဲမွာလည္းဘယ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကလက္ေထာက္ခ်လိုက္ျပီလဲလို႔မေက်မနပ္ေတြးမိပါသည္ ဤျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္လ်ိဳကေလးကိုဆရာေဖဘယ္လိုမွမသိနိဳင္ပါ။ ဘယ္လို…..ဘယ္လို…..ျငိမ္းခ်မ္းေရးလြင္ျပင္…..မင္းတို႔နာမည္ေပးထားတာေတာ္တာဘဲ….. သုခဘံု၊သိၾကားဧရိယာ၊ျငိမ္းခ်မ္းနယ္ေျမ…..မင္းတို႔စီနီယာေတြနာမည္ေပးထားတာကြ….. ငါသိထားတာကဒီလ်ိဳေလးဟာေက်ာင္းသားေတြလာႏွပ္ေနက်ေနရာ…..ဒီဧရိယာမွာမင္းတို႔ကိုရွာမေတြ႔တာနဲ႔ မင္းတို႔အားလံုးဒီလ်ိဳထဲေရာက္ေနျပီဆိုတာေဗဒင္ေမးစရာမလိုဘူး…….. က်ေနာ္တို႔အားလံုးဆရာေဖကိုေလွ်ာ့တြက္ထားၾကသည္။တစ္ကယ္ေတာ့ဒီဧရိယာတစ္ခုလံုးမွာဆရာေဖ ေျခရာေတြထပ္ေနတာကိုက်ေနာ္တို႔ေမ့ေနခဲ့ၾကသည္။
ကဲ…ကဲ…ဒုတိယအၾကိမ္၀မ္နင္ေခၚမယ္……. ပုဂံျပားထဲမွာပိုက္ဆံကိုလက္နဲ႔ပုတ္ျပီးေမ်ာက္ေခါင္းဒုတိယအၾကိမ္၀မ္နင္ေခၚေနျပီ……ေမ်ာက္ေခါင္းဖဲ ထုတ္ကိုကုလားဖန္ထိုးရင္းပုဂံထဲမွေငြကိုၾကည့္ျပီးေမ်ာက္ျပံဳး..ျပံဳးေနသည္။ လိမၼာမွအိမ္ပါမယ္….ရပ္ၾကည့္လို႔အက်ိဳးမရွိဘူး……ေဘးလြယ္အိတ္ထဲမွပိုက္ဆံကိုထုတ္ျပီး၀ိုင္းထဲတင္ လိုက္ပါသည္။……..ပထမထိုးတာေတြထက္မ်ားပါသည္။က်န္သူငယ္ခ်င္းေတြလည္းထိုးေၾကးကိုထပ္တင္လိုက္ပါ သည္။ ထိုးသားေငြနဲ႔အလယ္မွာရွိေသာေငြ…..အတူတူေလာက္ရွိေနပါသည္။ ေဟ့ေကာင္…က်ီးကန္း……ဘယ္သူေစာင့္ေနလဲ……. ငါ့အလွဲ႔ျပီးသြားျပီ….တစ္ျခားသူအလွည့္….. မင္းတစ္အိမ္၀င္လို႔မရဘူးေနာက္ဒိုင္ေျပာင္းမွတစ္အိမ္၀င္……. မ၀င္ပါဘူး….ငါေဘးထိုးမွာပါ…….. က်ီးကန္းပိုက္ဆံတစ္ထုတ္က်ေနာ့္ေရွ႕ကိုဖုတ္ကနဲက်လာပါသည္။က်ေနာ္အိမ္မွာသူလဲပါမည္။ ေအာ္..ေအာ္..အမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းတယ္တည့္ေနပါလား…မင္းတို႔ငွက္ေတြကိုတိရစၦာန္ရံုပို႔ျပစ္မယ္… ေအးမင္းကိုလဲ…မင္းအမ်ိဳးေတြေနတဲ့ေမ်ာက္ရြာပို႔ေပးမယ္….. စကားမမ်ားၾကနဲ႔ကြာ….လုပ္စမ္းပါ…ျမန္ျမန္…… ဖဲႏွစ္ခ်ပ္ကိုအသာေလးပြတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ကုလားေအာက္မွာေဘးစိပ္ေကာင္းသြားျပီ…..က်ေနာ့္ဖဲအ နည္းဆံုး 19 ပြင့္ရွိမည္။ကံေကာင္းလွ်င္ 20 ပြင့္ရွိမည္။က်ီးကန္းနဲ႔က်ေနာ္ေအာင္ပြဲခံတဲ့အေနနဲ႔လက္၀ါးခ်င္းရိုက္ လိုက္ၾကသည္။ဘိုးေတာ္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ကုလားႏွစ္ေကာင္……အေျခအေနေကာင္းေနျပီ……… အပြင့္မျပည့္ေသးေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကထပ္ဆြဲေနၾကပါသည္။က်ေနာ္နဲ႔ဘိုးေတာ္ကထပ္မဆြဲေတာ့ပါ….. အားလံုးျပီးျပီလား…… ……ျပီးျပီ…… အားလံုးျပီးျပီလား…… ဟာ….ေမ်ာက္စကားနဲ႔ေျပာရမွာလား…..ျပီးျပီလို႔ေျပာေနတာမၾကားဘူးလား…….. မင္းတို႔ျပီးၾကျပီဆိုရင္ ငါ့အလွည့္…… ေမ်ာက္ေခါင္းသူ႔ဖဲႏွစ္ခ်ပ္ကိုလွန္ျပပါသည္။ ခုႏွစ္ႏွစ္ခ်ပ္….ေပါင္းတစ္ဆယ့္ေလး ပြင့္…….သူထပ္ဆြဲအံုးမည္။ မင္းတို႔ေတြ႔တယ္ေနာ္…..ငါေနာက္တစ္ခ်ပ္ထပ္ဆြဲမယ္……ခုနွစ္ တက္လို႔ကေတာ့မင္းတို႔အိတ္ထဲကပိုက္ဆံ ေတြကိုထပ္ထုတ္ဘို႔ျပင္ထား………. ေမ်ာက္ေခါင္းပါးစပ္မွဒီစကားထြက္လာမွက်ေနာ္တို႔အားလံုးမ်က္လံုးျပဴးေနၾကျပီ……. ခုနကေပ်ာ္ေနေသာအေပ်ာ္ေတြလြင့္စင္ကုန္ပါျပီ…… ဘုရား….ဘုရား…..ကယ္ေတာ္မူပါ…….ေမ်ာက္ကို ခုနွစ္ မေပးပါနဲ႔ဘုရား……. က်ီးကန္းလက္အုပ္ခ်ီျပီးဆုေတာင္းေနျပီ…… ဖဲသမားဆုေတာင္းမျပည့္ေကာင္းတဲ႔….ဖဲသမားဆုေတာင္းျပည့္ရင္တကမၻာလံုးအကုသိုလ္ေကာင္ေတြဖံုးသြားမယ္ ေဟ့ေကာင္….ဘုန္းၾကီးမင္းပါးစပ္ေပါက္ပိတ္ထားရင္ေကာင္းမယ္…. ဘုရားေဟာတာမဟုတ္ဘူး….ဒါမင္းပါးစပ္ကေျပာတာျဖစ္မယ္….. ဒီဘုန္းၾကီးေတာ့မုသါ၀ါဒါကံထိုက္ေတာ့မွာဘဲ….. ေမ်ာက္ေခါင္းေျပာေျပာဆိုဆိုဖဲထုတ္ထဲမွဖဲတစ္ခ်ပ္ကိုယူျပီးရိုက္ခ်လိုက္သည္။ဖိုင္းကနဲရိုက္ခ်လိုက္ေသာဖဲ ခ်ပ္ကိုေခါင္းဆယ္လံုးကဆတ္္ကနဲငံု႔ျပီးလိုက္ၾကည့္ၾကပါသည္။
ဘုန္းၾကီးေျပာတဲ့စကားေသြးထြက္ေအာင္မွန္သည္။က်ေနာ္တို႔ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ပါ။ ခုနွစ္ ဖဲတစ္ခ်ပ္ ထပ္တက္သည္။ ခုႏွစ္ဖဲ သံုးခ်ပ္နဲ႔ နွစ္ဆယ့္တစ္ ပြင့္…..သြားပါျပီ…..ေနာက္ထပ္သံုးဆေပးရေတာ့မည္။ ဒီေန႔အဖို႔က်ေနာ္တို႔အားလံုးေမ်ာက္ကုတ္ခံထိသြားပါျပီ။က်ေနာ္တို႔အားလံုး၏ပိုက္ဆံကိုေမ်ာက္ေခါင္းသိမ္း က်ံဳးယူသြားပါျပီ……ေနာက္ဆံုး၀မ္နင္ေခၚဘို႔မလိုေတာ့ပါ။အားလံုးအိတ္ထဲမွာပိုက္ဆံတစ္ျပားမွမက်န္ေတာ့ပါ။ ပါပကာရီ အတၱေနာ ကိလိ႒ကမၼံ ပႆိတြာ နာနပၸ ကာရကံ ၀ိလပေႏၱာ ၀ိဟညတိ။ ကရဓ ေသာစတိ၊ေပစၥေသာစတိ၊ အကုသိုလ္အလုပ္လုပ္ေသာသူသည္ဒီဘ၀သာမကေနာက္ဘ၀အထိတိုင္စိတ္ပ်က္စိတ္ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္အျမဲၾကံဳေတြ႔ ေနရမည္…..တဲ့….ဒါငါေျပာတာမဟုတ္ဘူး….ဘုရားေဟာတဲ့တရား……. ဘုန္းၾကီးစားပြဲေပၚမွာတင္ပလႅင္ေခြထိုင္ျပီးက်ေနာ္တို႔အုပ္စုုစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္လဒ လိုမွိဳင္ေနတာကိုၾကည့္ျပီး တရားေဟာသည့္ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ေျပာလိုက္ပါသည္။ အာ….ဖဲရႈံးလို႔စိတ္ညစ္ေနရတဲ့ၾကားထဲမွာဒီဘုန္းၾကီးကလည္းတေမွာင့္… ဖဲရိုက္တုန္းမတားဘဲနဲ႔…ဖဲရႈံးမွတရားလာျပေနတယ္…….
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းက်ေနာ္တို႔Fieldဆင္းခဲ့ရေသာရိယာအတြင္းရွိရြာမ်ားတြင္ရွမ္း၊ပအို႔၀္၊ဓနဳစေသာတိုင္းရင္းသား မ်ားေနထိုင္ၾကပါသည္။ ၄င္းတိုင္းရင္းသားမ်ားသည္ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္ၾကသည္။ရြာသားအမ်ားစုသည္ေရာင့္ရင္းတင္းတိမ္နိဳင္ ေသာေၾကာင့္
သူတို႔ဘ၀မ်ားသည္အလြန္မွေအးခ်မ္းလွပါသည္။ ရြာတိုင္းရြာတိုင္းမွာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းေတာ့အနည္းဆံုးရွိပါသည္။ရြာတစ္ရြာမွာၾသဇာအရွိဆံုးလူကိုျပပါလွ်င္
ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးကိုျပရပါလိမ့္မည္။ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးမ်ားသည္သမာသမတ္က်စြာဆံုးျဖတ္ ေပးေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈမွာဆိုရင္ရြာသူၾကီးမွာၾသဇာအာဏာရွိပါသည္။ျပီးေတာ့လူငယ္ကာလသားအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာၾသ ဇာအာဏာအရွိဆံုးဘယ္သူလဲလို႔ေမးရင္ေတာ့သိၾကတဲ့အတိုင္းသၾကားသီးလို႔ေခၚေသာသူၾကီးသားမ်ားျဖစ္ၾကပါ သည္။အသက္အရြယ္ခ်င္းသိပ္မကြာၾကေသာေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔သူၾကီးသားအဖြဲ႔အရမ္းေလ ေပးေျဖာင့္ေလ့ရွိပါသည္။ field ဆင္းရေသာေနရာတစ္ခုကိုေရာက္လွ်င္အနီးဆံုးဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးဆီသြားျပီး က်ေနာ္တို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမိတ္ဆက္ေလ့ရွိပါသည္။ႏွစ္တိုင္း Field ဆင္းေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဘုန္းၾကီးမ်ား လည္းလွိဳက္လွဲပ်ဴငွာစြာၾကိဳဆိုေလ့ရွိပါသည္။က်ေနာ္တို႔၏လိုအပ္ခ်က္မ်ားကိုျဖည့္ေပးရန္သက္ဆိုင္ရာမွညြန္ ၾကားထားေသာေၾကာင့္ရြာလူၾကီးမ်ားကလည္းအစစအရာရာကူညီေပးေလ့ရွိပါသည္။ ထိုအတူသူၾကီးသားမ်ားကလည္းလူငယ္ပီပီရြာနီးနားကာလသမီးအမ်ားေၾကာင္းကိုသတင္းေပးေလ့ရွိပါသည္။ အေနာက္ရြာဦးမဲသမီးကဒီႏွစ္ MASU တက္ေနတယ္၊အေရွ႔ရြာကမနန္းတို႔ညီအမ ေတာင္ၾကီးေကာလိပ္မွာ ေရာက္ေနျပီ……
စသည္ျဖင့္က်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားမ်ားစိတ္၀င္စားသည့္သတင္းမ်ားကိုေျပာျပေလ့ရွိပါသည္။တစ္ခါတရံ Camp မွညဘက္ခိုးထြက္ျပီးသူၾကီးသားမ်ားခ်က္ထားေသာၾကက္သားကာလသားခ်က္နဲ႔ထမင္းသြားစားေလ့ရွိၾက ပါသည္။ထမင္းသြားစားၾကျပီဆိုလွ်င္ရွကီးနဲ႔ဂန္ဂါးကေတာ့ပါစျမဲ………ဒါမ်ိဳးနဲ႔ပတ္သက္ရင္က်ေနာ္တို႔အုပ္စုနဲ႔ဘုန္း ၾကီးမလိုက္ေတာ့ပါ။ က်ေနာ္တို႔ Field ဆင္းရာတြင္ရိကၡာမ်ားကိုရန္ကုန္မွယူခဲ့ေလ့ရွိၾကပါသည္။အမ်ားအားျဖင့္ရိကၡာေျခာက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာမွာေနေနက်ျဖစ္ေသာက်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ငါးေျခာက္ကိုသိပ္မၾကိဳက္ၾကပါ။ လူငယ္ပီပီအသားငါးမ်ားကိုသာတမ္းတၾကပါသည္။ ကိုၾကီးကစၥနား……..ဒီေန႔ဘာဟင္းလဲ….. ငါးေျခာက္နဲ႔ ဘဲ ဥ ဟင္း……. ဦးေလးဦးေငြထြန္း…..ဒီေန႔ဘာဟင္းလဲ…. ငါးေျခာက္နဲ႔ အာလူးဟင္း……. ေန႔တိုင္းေလာက္နီးနီးက်ေနာ္တို႔ငါးေျခာက္နဲ႔ညားေလ့ရွိၾကပါသည္။အသားငါးမ်ားကေစ်းေန႔လိုမ်ိဳးမွာသာရ ေလ့ရွိပါသည္။ေစ်းေန႔လိုမ်ိဳးမွာအသားဟင္းခ်က္ေလ့ရွိပါသည္။ အစ္ကိုတို႔ေန႔တိုင္းဟင္းမေကာင္းဘူးညီးေနၾကတယ္…..က်ေနာ္တို႔ဘာကူညီရမလဲ…..တစ္ရက္သူၾကီး သားက်ေနာ္တို႕ကိုေမးပါသည္။ေတာပစ္တဲ႔သူဆီကေတာေကာင္သားရရင္ပို႔ေပးစပ္းပါကြာ…ငါတို႔၀ယ္ပါ့မယ္…… မွာထားေပမယ့္လည္းေတာင္ေကာင္သားေတြလည္းမေရာက္လာနိုင္ခဲ့ပါ။သူၾကီးသားလည္းအားနာနာနဲ႔ ဒိရက္ပိုင္းေတာပစ္တဲ့သူေတြလည္းဘာမွမရၾကဘူး……..
က်ေနာ္တို႕တစ္ခုကူညီလို႔ရတယ္….အစ္ကိုတို႔စားမလား…မစားလားမသိဘူး……. မနက္ျဖန္က်ေနာ္တို႔ေခြးတစ္ေကာင္ဖ်က္ဖို႔ရွိတယ္…..အစ္ကိုတို႔စားရဲရင္တစ္ျခမ္းေပးမယ္….. က်ေနာ္တို႔အုပ္စုတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၾကပါသည္။ ေမ်ာက္ေခါင္း…ညီေလးကဘာဘဲလာလာစားတာဘဲ........... ဘိုးေတာ္….ဟာ..ဒီရာသီလိုေအးတဲ့အခ်ိန္မွာေခြးသားကအေကာင္းဆံုးေပါ့….. ရွကီး……..အရက္နဲ႔တြဲလို႔ရတဲ့အသားမွန္သမွ်အကုန္စားတယ္…….. ဂန္ဂါး…….ရွကီးစားတာ…ငါလည္းစားတယ္….. က်ေနာ္…..က်ီးကန္းဘယ္လိုလဲ…… က်ီးကန္း….အားလံုးစားရင္ငါလည္းစားတာဘဲ…… ေဟ့….ဘုန္းၾကီး….မင္းေကာ…. ဘုန္းၾကီး……ငါမစားဘူး……. ရွကီး…..ငါတို႔အုပ္စုမွာ ကန္႔ကြက္မဲတစ္မဲပဲရွိတဲ့အတြက္…….ငါတို႔အဖြဲ႔မဲအျပတ္အသတ္နဲ႔နိဳင္သြားပါျပီ……. ေဟ့….ဘုန္းၾကီးမင္းမစားခ်င္ရင္ေန….ဒါေပမယ့္…မင္းပါးစပ္လံုရမယ္….. ဘုန္းၾကီး…..ဘာဆိုင္လို႔လဲ…… ရွကီး……….ဟ…ဒီေခြးသားကို Camp ယူသြားျပီးအားလံုးအတြက္ခ်က္ခိုင္းမယ္…… ဘုန္းၾကီး…..ဘယ္သူမွစားမွာမဟုတ္ဘူး…….
ရွကီး……….အားလံုးအသားဟင္းစားခ်င္လို႔ငါကပါရမီျဖည့္ေပးမွာ….သူၾကီးသားဂ်ီသားတစ္ျခမ္းလက္ေဆာင္ေပး တယ္ဆိုျပီး……..
အားလံုးအတြက္ခ်က္ခိုင္းမွာ……. ဘုန္းၾကီး…..ထြီ….. ဂန္ဂါး……..မင္းရြံ႕ရင္မစားနဲ႔၊ဒါေပမယ့္ဒီအေၾကာင္းကိုပါးစပ္မဟနဲ႔…….
 ေနာက္ေန႔ေခြးသားတစ္ျခမ္းကိုဆြဲျပီးဦးေငြသန္းကိုေပးလိုက္ပါသည္။ဦးေလးသူၾကီးသားဂ်ီသားတစ္ျခမ္းေပး လိုက္တယ္…….
 ေကာင္ေလးေတြမင္းတို႔ဟာဂီ်သားဟုတ္ရဲ့လား…..ေခါင္းမပါေျခေထာက္မပါနဲ႔…မဟုတ္မွလြဲေရာ….. စာဖိုမွဴးဦးေငြသန္းအသားကိုကိုင္ၾကည့္ျပီး
မသကၤာစကားေျပာေနပါသည္။ဦးေငြသန္းေနာက္မွာရပ္ေနေသာကိုၾကီး ကစၥနားကက်ေနာ္တို႔အုပ္စုကိုၾကည့္ျပီးရီေနပါသည္။
ဟာ….ဦးၾကီးကလည္း..က်ေနာ္တို႔လည္းမသိဘူး…..သူကဂ်ီသားဆိုေတာ့က်ေနာ္တို႔လည္းဂ်ီသားေပါ့…… ခ်က္လိုက္ပါ…
အားလံုးအသားဟင္း ငတ္ေနၾကတယ္….. ဒီလိုနဲ႔ဘဲ….ဂ်ီသားတစ္ျဖစ္လဲေခြးသားကို ဘုန္းၾကီးမွလြဲ၍အားလံုးတီးၾကပါသည္။
စိတ္ထားတတ္ဘို႔အေရး ၾကီးသည္။ဂီ်သားဆိုေတာ့လည္းဂ်ီသားဟင္းေပါ့၊ဆရာေဖကိုယ္တိုင္ဟင္းေကာင္းလွခ်ည္လားလို႔ခ်ီးမြမ္းသြားေသး သည္။
တစ္ရက္သူၾကီးအိမ္မွက်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားအားလံုးကိုထမင္းဖိတ္ေကၽြးပါသည္။
ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္းငါး ေျခာက္ဟင္းႏွင့္ညားေနေသာက်ေနာ္တို႔ဒီေန႔ဟင္းေကာင္းေကာင္းနဲ႔စားရျပီ….လို႔စိတ္ထဲမွာမွတ္ျပီးသူၾကီးအိမ္သို႔ခ်ီတက္ၾကပါသည္။
ထမင္းစားပြဲေပၚမွာငါးေျခာက္နဲ႔ဒန္႔သလြန္သီးဟင္းကိုေတြ႔ျပီးက်ေနာ္တို႔အရမ္းစိတ္ပ်က္သြားၾကပါသည္။ ငါးေျခာက္ႏွင့္ဒန္႔သလြန္သီးဟင္းမဆိုးပါ။
က်ေနာ္ၾကိဳ္က္ပါသည္။သို႔ေသာ္ေန႔တိုင္းငါးေျခာက္စားေနရေသာေၾကာင့္ အသားဟင္းကိုေတာင့္တမိပါသည္။
က်ေနာ္မွမဟုတ္ေက်ာင္းသားအားလံုးအသားဟင္းကိုေတာင့္တေနၾကသည္။
သူၾကီးေဘးမွာရွိေသာသူၾကီးသားကိုဟင္းမေကာင္းဘူးလို႔က်ေနာ္တို႔အခ်က္ျပလိုက္ပါသည္။
သူၾကီးသားကလည္းသူၾကီးဖက္ကိုမ်က္စပစ္္ျပီးခဏေလးသေဘာမ်ိဳးလက္ျပပါသည္။
သူၾကီးကလည္းေက်ာင္းသားအားလံုးကိုအကဲခတ္မိျပီးသူၾကီးတူတစ္ေယာက္ကိုေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္ပါသည္။
သူၾကီးအိမ္ကပ်င္မွာရွိေနေသာသူၾကီးတူ..ေလာက္ေလး ခြကိုဆြဲျပီးျခံထဲခုန္ဆင္းသြားပါသည္။
ေက်ာင္းသားအားလံုးခဏေလးေစာင့္ေပးပါ…….. ဟင္းတစ္မ်ိဳးက်န္ေနေသးတယ္…… က်ေနာ္တို႔အားလံုးစကားတေျပာေျပာေရေႏြးၾကမ္းႏွင့္လၻက္သုတ္စားေနၾကရင္းဟင္းတစ္မ်ိဳးကိုေစာင့္ေနၾကပါသည္
ခဏေလးၾကာေတာ့ကာလသားခ်က္ၾကက္သားဟင္းေရာက္လာပါေတာ့သည္။
ဒီေန႔ထမင္းစားပြဲမွာငါး ေျခာက္နဲပဒန္႔သလြန္သီးဟင္းအရမ္းမ်က္ႏွာငယ္ခဲ့ရပါသည္။ဒီဟင္းကိုတစ္ေယာက္မွမကိုင္ၾကပါ။
တစ္ကယ္ေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္ရွိရြာေလး၏ဓေလ့တစ္ခုကိုက်ေနာ္တို႔ေမ့ေနခဲ့ၾကပါသည္။
 ရွမ္းရြာေလးမ်ားသည္ငါးေျခာက္ကိုတန္းဘိုးထားပါသည္။အေရးပါေသာဧည့္သည္မ်ားကိုသာငါးေျခာက္ ဟင္းႏွင့္ခ်က္ျပီးဧည့္ခံေကၽြးေမြးေလ့ရွိပါသည္။က်ေနာ္တို႔ကိုအထူးဧည့္သည္အျဖစ္ထားခဲ့ေသာသူၾကီးကိုအထူး ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
 ဒီလိုနဲ႔ျမင္းတိုက္ Camp ေနာက္ဆံုးရက္သို႔ေရာက္ရိွလာပါသည္။
က်ေနာ္တို႔ဆီမွာက်န္ေနေသးေသာငါး ေျခာက္မ်ားကိုဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔သူၾကီးအိမ္ကိုတစ္၀က္စီခြဲေပးခဲ့ပါသည္။ သူတို႔ေတြတန္ဘိုးထားေသာငါးေျခာက္ကိုလက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးခဲ့ေသာေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔အားလံုးကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ခဲ့ၾကပါသည္။ျမင္းတိုက္ဘူတာမွာက်ေနာ္တို႔ကိုလိုက္ပါႏႈတ္ဆက္ၾကသူမ်ားစည္ကားေနပါသည္။ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီး၊ရြာသူၾကီးမိသားစု၊သူၾကီးသားနဲ႔အဖြဲ႔၊တစ္လေလာက္ေနခဲ့ေသာေၾကာင့္တရြာလံုးလိုလို ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ခင္ေနၾကပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ရြာသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္းလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကပါသည္။
ဒကာေလး…ဘာသာသာသနာအက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္တဲ့သာသနာ့အာဇာနည္အျဖစ္နဲ႔ဒကာေလးကိုျမင္ခ်င္တယ္…
တပည့္ေတာ္ၾကိဳးစားပါ့မယ္အရွင္ဘုရား…….. ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးနဲ႔က်ေနာ္တို႔ဘုန္း္ၾကီးႏႈတ္ဆက္ခန္း…..
တစ္ေနရာမွာအရူးငေခြးကိုေနာက္ခဲ့ေသာအျပစ္ကိုေတာင္းပန္ေနၾကေသာရွကီးနဲ႔ဂန္ဂါး…….
 ရွကီးႏွင့္ဂန္ဂါးဘာေတြကလီကမာေျပာေနလဲမသိပါ။အရူးငေခြးမ်က္ရည္က်ေနျပီ…
လၻက္ေျခာက္ထုတ္၊စေတာ္ဘယ္ရီရိုင္းေတြကိုလက္ထဲမွာတစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္ကိုင္ထားရင္းရြာသူေတြၾကားထဲ မွာ
ျမဴးေနေသာေမ်ာက္ေခါင္း၊ဒီေကာင္ B.Ed ကမေအးကိုေမ့ေနေလာက္ျပီထင္ရဲ့…..
 အစ္ကိုဘိုးေတာ္ေနာင္ႏွစ္လည္းဒီမွာဘဲကြင္းဆင္းပါလို႔က်ေနာ္ဆုေတာင္းေနမယ္….
 သူၾကီးသားဒီလိုေျပာလိုက္ေတာ့ဘိုးေတာ္ ကဗ်ာကယာ…. ညီေလးဒီလိုေတာ့ဆုမေတာင္းပါနဲ႔…..
မင္းဆုေတာင္းျပည့္သြားရင္ငါစာေမးပြဲထပ္က်လိမ့္မယ္….. သူၾကီးသားက်ေနာ္တို႔ေျပာသလို
……… Sorry…..Sorry……အစ္ကို… လမ္းသင့္ရင္အစ္ကို၀င္ခဲ့ပါ့မယ္…. က်ေနာ္တို႔အားလံုးျမင္းတိုက္ဘူတာမွသာစည္ဘူတာအထိဆင္းၾကမည္။သာစည္မွာဘူမိေဗဒေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္
ရထားတြဲႏွစ္တြဲစီစဥ္ေပးထားသည္။က်န္အဖြဲ႔ေတြလည္းကိုယ္လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္…… သာစည္မွာဆံုၾကမည္။ တစ္လနီးနီးေနခဲ့ေသာ
ျမင္းတိုက္ Camp ကိုေမာ့ၾကည့္မိပါသည္။ရထားစထြက္ေနျပီ…… ျမင္းတိုက္ဂတ္စာေရးကိုစံျမ၊ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီး၊သူၾကီးမိသားစု၊ရြာသူရြာသားမ်ားကိုလက္ျပႏႈတ္ဆက္ ရင္းျမင္းတိုက္ဘူတာတေျဖးေျဖးေ၀း၍ေ၀း၍က်န္ရစ္ခဲ့ပါျပီ………….။

 

 

 

 
                
 
 
                

ADVERTISEMENT

စိတ္၀င္စားေသာေနရာမ်ား

ဘူမိေက်ာင္းေတာ္သား..သီခ်င္း
http://www.myanmargeosciences.org
http://geolfriends94.blogspot.com
http://geolfriends.com
ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္အမွတ္တရဓါတ္ပံုမ်ား....
ဗုဓၵတရားသံမ်ား…
ဓမၼဒူတ…
ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း-အသည္း..
အသည္းေရာင္စီပိုးအေၾကာင္း

Advertisement Enquiry

                


                        HP : 09 5031741
                        

e - mail :geologist.mm@gmail.com
URl : www.geologist-myanmar.com

 

© Copyright 2007 - 2008 by Geologist-myanmar.com.Designed by CREATiVE Web Studio   
Total Hit :

TotalHit