Geology

Latest News :

LATEST NEWS

Download Needed Font

Geologists' Stories

Paying homage to our revered teachers

Geologists' Stories Main »

 

အင္းေလးမွာရြာတဲ့မိုး

ရွမ္းျပည္နယ္ေညာင္ေရႊျမိဳ႕နယ္ထဲမွာရွိေနေသာအင္းေလးကန္ကိုျမန္မာမ်ားသာမကနိုင္ငံျခားဧည့္သည္ေတြလည္း
စိတ္၀င္စားေနေသာေနရာျဖစ္ပါတယ္…….
ကၽြန္းေမ်ာေပၚမွာစိုက္ထားတဲ့စိုက္ခင္းေတြ၊လက္ယက္ကန္းနဲ႔ယက္လုပ္ထားေသာအ၀တ္အထည္မ်ား၊
တန္ခိုးၾကီးေသာေဖါင္ေတာ္ဦးဘုရားနွင့္ဥေဒါင္းေတာင္ဆရာေတာ္တို႔ဟာအင္းေလးနွင့္ပတ္သက္ေနေသာ
ထင္ရွားေသာအမွတ္အသားမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္….
က်ေနာ္တို႔ဘူမိေဗဒကြင္းဆင္းျပီးရင္ေတာင္ၾကီးတက္လည္ေလ့ရွိၾကပါတယ္…..ျပီးရင္
ပင္းတယ၊အင္းေလးကန္ကိုဆက္ျပီးလည္ေလ့ရွိၾကပါတယ္….ဒီနွစ္ေနာက္ဆံုးနွစ္ကြင္းဆင္းျခင္းကိုုသၾကၤန္
ေက်ာင္းပိတ္ရက္အတြင္းမွာရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းကိုကြင္းဆင္းခဲ့ရတယ္…..
ကြင္းဆင္းျပီးေတာ့ထံုးစံအတိုင္းေတာင္ၾကီးတက္လည္ၾကပါတယ္….ဒီေန႔အင္းေလးကိုေရာက္လာပါ တယ္….
ေတာင္ၾကီးကဆင္းလာတာေနာက္က်ေနလို႔က်ေနာ္တို႔အုပ္စုအင္းေလးကန္အလယ္မွာရွိတဲ့ဗိုလ္
တဲမွာညအိပ္ၾကမယ္လို႔တိုင္ပင္ထားၾကပါတယ္……မနွစ္ကလိုက္ပို႔တဲ့ရွမ္းေလးပဲ့ခ်ိတ္ကိုဘဲငွားလိုက္္ၾကပါ
တယ္…..စကားသံ၀ဲေနလို႔ရွမ္းေလးလို႔ေခၚၾကေပမဲ့သူကအင္းသားအစစ္ပါ….က်ေနာ္တို႔နဲ႔ရြယ္တူဆိုေတာ့
ပိုျပီးခင္ၾကပါတယ္။ဗိုလ္တဲမွာညအိပ္ခြင့္ကိုျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီမွာသြားယူရပါတယ္…..က်ေနာ္တို႔လူစာရင္းနဲ႔
မွတ္ပံုတင္နံပတ္ကိုေပးခဲ့ရတယ္….ဒါေတြအားလံုးကိုရွမ္းေလးလိုက္လုပ္ေပးပါတယ္…..
က်ေနာ္တို႔အုပ္စုအားလံုး8 ေယာက္အုပ္စု၊က်ေနာ္ကလြဲျပီးအားလုံးေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ႔အင္းထဲကို
ဆင္းလာၾကပါျပီ….
ေတ႔ြတဲ့ဆံုတဲ့စက္ေလွေတြကိုေရပက္ၾကတယ္….
ေရပန္းတဖြားဖြားေအာက္မွာရွမ္းေလးရဲ႕စက္ေလွေလးဟာေရလႊာကိုထိုးခြဲျပီးေျပးေနတယ္……
မ်က္နွာေပၚလာစင္တဲ့ေရကိုသပ္ခ်ျပီးစိတ္ထဲမွာသၾကၤန္ကိုသတိရသြားပါတယ္၊
သၾကၤန္အေပ်ာ္ေလးေတြစိတ္ထဲ၀င္လာပါတယ္………..
ဒါေပမဲ့မနန္းရဲ႕မ်က္နွာေလးျဖတ္ကနဲေပၚလာတဲ့အခိုက္မွာေပ်ာ္ေနတဲ့စိတ္ေတြအေ၀းကိုလြင့္စင္ကုန္ျပန္ပါတယ္…..။
“ေဟ့ေကာင္ေမာင္ဂ်စ္….ဘာေတြညစ္ေနတာလဲ…..”
“one go,two come,three wait, Don’t worry. “
က်ေနာ္ဘာေၾကာင့္ညစ္ေနတယ္ဆိုတာအားလံုးသိၾကပါတယ္….သီခ်င္းေရးတဲ့ေမာင္ေမာင္ဇံကအားေပးစကားေျပာေနပါတယ္……
စက္ေလွေမာင္းတဲ့ရွမ္းေလးကလည္စရာၾကည့္စရာေတြကို၀တၱရားမပ်က္လိုက္ပို႔
ေပးပါတယ္။က်ေနာ့္စိတ္ေတြလဲအစာလာေတာင္းေနတဲ့ဇင္ေယာ္ေလးေတြလိုဘဲအေ၀းကိုထြက္သြားလိုက္၊အနီးကိုျပန္ေရာက္လာလိုက္၊
ဒီနွစ္ေလွ်ာက္လည္ရတာက်ေနာ္မေပ်ာ္ပါ….ေတာင္ၾကီးကျပန္လာျပီးေနာက္ပိုျပီးညစ္လာပါတယ္….
က်ေနာ့္မိဘ၊အဖိုး၊အဖြားေတြဟာဘာသာေရးကိုင္းရႈိင္းတဲ့မိသားစုေတြပါ….က်ေနာ္ငယ္ငယ္က
တည္းကအဖြားနဲ႔ဥပုဒ္ေန႔တိုင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္…ဘာသာေရးအဆံုးအမေတြနဲ႔တရား
ထိုင္တာေတြက်ေနာ္ငယ္ငယ္ေလးထဲကသိခဲ့ပါတယ္….ဒါေပမဲ့ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးရန္ကုန္တကၠသိုလ္
ေရာက္လာျပီးတဲ့ေနာက္မွာက်ေနာ္အတတ္မ်ိဳးစံုတတ္လာပါတယ္။ေယာက္်ားေလးေတြဘဲရွိတဲ့ဘူမိေဗဒ
ကိုေရာက္ေတာ့ပိုဆိုးသြားတာေပါ့။ရန္ကုန္ေရာက္ျပီးမွအတတ္မ်ိဳးစံုတတ္လာခဲ့တဲ့က်ေနာ့္အေၾကာင္းအ ဖြားသာသိသြားရင္ေတာ္ေတာ္ရင္နာလိမ့္မယ္…ဒါေပမဲ့က်ေနာ္ယံုၾကည္တာကဘာသာတိုင္း၊ဘာသာတိုင္းဟာမေကာင္းတာေတြမလုပ္ဖို႔…
ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔လမ္းညြန္ေနတယ္ဆိုတာပါဘဲ….။
အဖြားတို႔ကဒီလိုမဟုတ္ဘူး…။ေရွးရိုးစြဲေတြ….။
“အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႔ေရးအဆင္ေျပေအာင္ေစာင့္ေရွာက္ေပးေတာ္မူပါ….”
ေဖါင္ေတာ္ဦးဘုရားေရာက္ခိုက္မွာဘုရားဖူးရင္းဆုေတာင္းမိတာပါ….ဥေဒါင္းေတာင္ဆရာေတာ္ေရွ႕မွာ
လည္းဒီအတိုင္းဘဲဆုေတာင္းခဲ့တယ္……ဘုရားမွာဆုေတာင္းလိုက္ျပီမို႔စိတ္ထဲမွာနဲနဲေပါ့သြားပါတယ္..။
အင္းေလးထဲေလွ်ာက္လည္ေနရင္းလူငယ္သဘာ၀အေပ်ာ္စိတ္ေလးေတြျပန္၀င္လာပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔အားလံုးရြာမေစ်းနားကထမင္းဆိုင္မွာထမင္းစားၾကပါတယ္…ငါးဟင္းတစ္မ်ိဳးဘဲရွိတာမို႔အား
လံုးငါးဟင္းနဲ႔ဘဲစားလိုက္ၾကပါတယ္..စက္ေလွနဲ႔ဟိုဟိုဒီိဒီေလွ်ာက္သြားေနရင္း….
အစ္ကိုေလးတို႔ထမင္းစားေကာင္းရဲ႕လား…..ေကာင္းတာေပါ့….
ငါးဟင္းစားေကာင္းလား…..သိပ္ေကာင္း….
အင္း…ေကာင္းမွာပါ..အသုဘခ်တာနွစ္ရက္ဘဲရွိေသးတယ္….
ဟာ…ရွမ္းေလး…မင္းစကားကဘာလဲ…
အင္းသားေသရင္ငါးဖိန္းစား၊ငါးဖိန္းေသရင္အင္းသားစားတဲ့…ဒီစကားၾကားဖူးလား…
ဟင္….ဒါ..ဒါဆို..ေ၀ါ….ေ၀ါ့….နဲ႔ထိုးအန္ခ်လိုက္တဲ့ေဗ်ာ့ၾကီးအန္ဖတ္ေတြငေသးရင္ပတ္မွာေပပြသြားပါ
တယ္….ဟာ…သြားပါျပီ…ေဗ်ာ့ၾကီး…..ဘယ္လိုလုပ္ လိုက္တာလဲ…..
ေ၀ါ့….ေ၀ါ့….ငေသးပါထပ္ျပီးအန္ခ်လိုက္တာတေလွလံုးေပပြကုန္ပါျပီ….။
ဟာ….တေလွလံုးဆန္ျပဳတ္ေ၀ေနတာလား….အားလံုးေပကုန္ျပီ…
ရွမ္းေလးနီးတဲ့ေနရာမွာရပ္ေပး…အက်ႌေရေဆးခ်င္တယ္…။
က်ေနာ္ဗိုလ္တဲမွာရပ္ေပးမယ္…က်ေနာ္တို႔ညအိပ္မဲ့ဗိုလ္တဲမွာစက္ေလွကပ္ျပီးအားလံုးအက်ႌေရေဆးၾက
ရင္းေရဆင္းကူးၾကတယ္…..ေရကူးေနရင္းကိုယ္မွာလာထိေနတဲ့ေမွာ္ပင္ေတြေၾကာင့္ေရကူးရတာစိတ္မ
ေျဖာင့္ပါ……ရွမ္းေလးရဲ႕စကားျပန္ၾကားေယာင္ရင္းနဲ႕ေရေအာက္ကိုငံု႔ၾကည့္မိပါတယ္….စိမ္းေနတ့ဲေရ ေအာက္မွာေရေမွာ္ပင္ေတြကတလႈပ္လႈပ္နဲ႔ေၾကာက္စရာ၊ေရေမွာ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာျဖဴျဖဴ၀ိုင္း၀ိုင္းဘာၾကီးပါလိမ့္….
ၾကာၾကာမေတြးအားပါ….ထိတ္လန္႔ေနတဲ့စိတ္နဲ႔အေပၚကိုအျမန္တက္လိုက္ပါတယ္။
ေဟ့ေကာင္ေမာင္ဂ်စ္ေတာ္ျပီလား…..ေရကူးလို႔ေကာင္းလိုက္တာ…
ေအာက္မွာ….ေအာက္မွာ….ျဖဴျဖဴနဲ႔ဘာၾကီးလည္းမသိဘူး။
ဟာ..ဟုတ္တယ္ကြ…..တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔အားလံုးေရထဲကတက္လာၾကပါတယ္။
ဆက္ကူးၾကေလကြာ….ဟာ….မကူးခ်င္ေတာ့ဘူး…..စိတ္မသန္႔ဘူး…ငါငံု႔ၾကည့္တာငါ့ကိုလက္ယပ္ေခၚေန
တယ္…..ေဟ့ေကာင္ေတြေတာ္ေတာ့ကြာ……ေဗ်ာ့ၾကီးေသြးပ်က္ေနျပီ…ေတာ္ျပီကြာ၊ငါဒီမွာမအိပ္ခ်င္ေတာ့
ဘူး….ေဗ်ာ့ၾကီးညစ္ေနျပီ….ဒီမွာဘာမွမရွိပါဘူး…….မစိုးရိမ္ၾကနဲ႕…ရွမ္းေလးကအားေပးစကားေျပာတယ္။
ညစာအတြက္ထမင္းသြား၀ယ္ၾကမယ္ေဟ့…..ရွမ္းေလးနဲ႔အတူသူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕လိုက္သြားၾကတယ္….
က်ေနာ္တို႔ကဗိုလ္တဲမွာဘဲက်န္ေနခဲ့ပါတယ္……ေန၀င္စျပဳေနျပီ….။
ေဗ်ာ့ၾကီး…နဲနဲဖယ္ေပး….
ငေသးေဗ်ာ့ၾကီးဖယ္ေပးေသာတိုင္ေအာက္မွာမီးထြန္းထားေသာအေမြးတိုင္တစ္တိုင္စိုက္လိုက္သည္…
ေဗ်ာ့ၾကီးေနာက္တိုင္တစ္တိုင္ကိုေက်ာမွီရင္းအေမြးတိုင္ကိုင္ထားေသာငေသးကိုၾကည့္ေနတယ္…..
ေဗ်ာ့ၾကီး…….ဖယ္ေပးပါအုန္း…..
ဘာလဲကြ….ဘာလို႔ငါထိုင္တဲ့ေနရာေတြကိုလိုက္ဖယ္ခိုင္းေနရတာလဲ….
ရွင္းျပပါ့မယ္… အခုဖယ္ေပးအုန္း…..။
ေဗ်ာ့ၾကီးဖယ္လိုက္ေသာတိုင္ေအာက္မွာအေမြးတိုင္တစ္တိုင္ထပ္စိုက္ျပန္ပါတယ္…..ဒီတခါ ေဗ်ာ့ၾကီး
ဗိုလ္တဲအလယ္ၾကမ္းျပင္မွွာသြားထိုင္ေနတယ္….ငေသးကတိုင္ေလးတိုင္ေအာက္မွာအေမြးတိုင္
ေတြစိုက္လို႕ျပီးသြားျပီ…..။
ေဟ့ေကာင္…..မင္းဘာအရူးထေနတာလဲ….
မင္းေက်ာမွီျပီးထိုင္ေနတဲ့ပထမတိုင္မွာမိဘသေဘာမတူလို႔စိတ္ညစ္ေနတဲ့လူငယ္စံုတြဲတစ္တြဲေရထဲခုန္ခ်ျပီးေသေၾကာင္းၾကံခဲ့တဲ့ေနရာ၊
ဒုတိယေက်ာမွီျပီးထိုင္ေနတဲ့တိုင္မွာအပ်ိဳၾကီးတစ္ေယာက္ဒီတစ္သက္လင္မရေတာ့ဘူးဆိုျပီးစိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ေရထဲခုန္ခ်တဲ့ေနရာ၊
မင္းထိုင္ေနတဲ့ေနရာေအာက္တည့္တည့္မွာသူ႔အေလာင္းျပန္ေပၚလာခဲ့တဲ့ေနရာေပါ့ကြာ….
တကယ္ေတာ့ဒီဗိုလ္တဲဟာအခ်စ္သခၤ်ဳိင္းကြ၊ငါကစာေရးဆရာဆိုေတာ့ဒီသခၤ်ဳိင္းကိုလာျပီးကုန္
ၾကမ္းလာရွာတာ…ဒီေန႔ညဆယ့္နွစ္နာရီတိတိမွာသူတို႔ေတြနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ခိ်န္းထားျပီးျပီ…ေဗ်ာ့ၾကီးတစ္ေယာက္
ငေသးေျပာသမွ်ကိုပါးစပ္ဟျပီးနားေထာင္ေနတယ္…။
ဟား…..ဟား…ငေသး……မင္းရူးေနျပီ…
ေဗ်ာ့ၾကီး….မင္းမရီနဲ႕၊သူတို႔၀ိညာဥ္ေတြနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ခ်ိန္းထားတာကြ…
သူတို႔၀ိညာဥ္ေတြနဲ႔မင္းဘယ္လိုေတြ႔မွာလဲ…
ညဆယ့္နွစ္နာရီထိုးတာနဲ႔သူတို႔၀ိညာဥ္ေတြတစ္ေကာင္ျပီးတစ္ေကာင္မင္းကိုယ္ထဲ၀င္လာျပီးသူတို႔ဇာတ္
လမ္းေတြကိုငါ့ကိုေျပာျပၾကမွာ…..
ဇံၾကီးေသာက္ေရေသာက္ျပီးေရက်န္ကိုေဗ်ာ့ၾကီးေၾကာကုန္းကိုပက္ထည့္လိုက္ရာ…
အမေလး…ေဗ်ာ့ၾကီးလန္႔ျပီးထခုန္ပါေတာ့တယ္…..ညကတေျဖးေျဖးေမွာင္လာပါျပီ၊
မနီိးမေ၀းမွာေမ်ာလာတဲ့ေမွာ္ပင္စုေလးဟာရုတၱရက္ၾကည့္လိုက္ရင္လူဦးေခါင္းပံုစံမ်ိဳး…..
ဟို…ဟိုမွာလာေနျပီ….လာေနျပီ….
လူေခါင္း…..လူေခါင္း……သရဲ….သရဲ….ေအာ္ရင္းေဗ်ာ့ၾကီးေျဗာင္းဆန္ေနျပီ……
ဟိုမွာရွမ္း ေလးတို႔ျပန္လာျပီ…ဘာဟင္းေတြ၀ယ္လာလဲ..ေဟ့…..ငါးဖိန္ဟင္း……
ေ၀ါ့….ေ၀ါ့…ငါးဟင္းေျပာသံၾကားတာနဲ႔ေဗ်ာ့ ၾကီးအန္ေနျပီ….
မဟုတ္ပါဘူးကြ…..လၻက္သုတ္၊ဘဲဥ အစပ္ဟင္း၀ယ္ခဲ့တာပါ….ေရသတၱ၀ါဟင္းေတြမ၀ယ္ေတာ့ပါဘူး..
ေဟ့ေကာင္ေတြအရက္သံုးလံုးေတာင္မ်ားလွခ်ည္လား….အသဲကြဲေနေသာေမာင္ဂ်စ္အတြက္တစ္လံုး၊
သရဲေၾကာက္တဲ့ေဗ်ာ့ၾကီးအတြက္တစ္လံုး၊က်န္တာငါတို႔အတြက္…..
ငါ့အတြက္မလိုဘူး…ငါ့မွာရိကၡာအျပည့္၊မင္းတို႔နဲ႔လိုင္းမတူဘူး……
ေဆးသမားဂန္ဂါးကေလာေစ်းထဲက၀ယ္လာတဲ့ေဆးေျခာက္ထည့္ထားတဲ့သူ႔လြယ္အိပ္ကိုပုတ္ျပပါတယ္……
ထမင္း၀ိုင္းမွာငေသးတစ္ေယာက္ေဗ်ာ့
ၾကီးကိုအရက္ငွဲ႕ေပးေနတယ္….ေန႔လည္ကသူ႔ကိုယ္ေပၚဆန္ျပဳတ္ေ၀ခ့ဲတာကိုစိတ္ဆိုးဆိုးန႔ဲအရက္ေတြပိုပို
ျပီးထည့္ေပးေနတာလား….ေဟ့ေကာင္ငေသး…ေတာ္ျပီေဗ်ာ့ၾကီးကိုထပ္မထည့္ေပးနဲ႔ေတာ့…..
ထပ္ထည့္ကြာ…ငါမူးျပီးအိပ္လိုက္ခ်င္တယ္…
မအိပ္နဲ႔…မအိပ္နဲ႔….ညဆယ့္နွစ္နာရီမွာဧည့္သည္ေတြလာမယ္….မင္းအိပ္လို႔မျဖစ္ဘူး….
မင္းအိပ္လိုက္ရင္မင္းခႏၶာကိုယ္ကိုသူတို႔အပိုင္စီးသြားလိမ္႔မယ္….
ေဗ်ာ့ၾကီးကိုယ္ထဲဖုတ္၀င္ေတာ့မယ္…ေဗ်ာ့ၾကီးဖုတ္တေစၦ…
ေတာ္ၾကကြာ…ငါမၾကားခ်င္ဘူး….ထမင္း၀ိုင္းသိမ္းေတာ့အားလံုးေတာ္ေတာ္မူးေနၾကျပီ……မူးလာေတာ့
မနန္းကိုပိုျပီးသတိရလာတယ္…..ခုခ်ိန္ဆိုရင္သူတို႔မိသားစုေတြမနန္းကို၀ိုင္းျပီးအျပစ္တင္ေနၾကျပီလား….
အခုအေျခအေနမွာက်ေနာ္ဘာမွမတတ္နိုင္ပါ။
“ေလာကၾကီးကိုမေက်နပ္ဘူး….”လို႔က်ေနာ္ဟစ္ေအာ္လိုက္မိပါတယ္။
ေက်နပ္တာေတြ၊မေက်နပ္တာေတြခဏထား၊နတ္ျပည္ေရာက္သြားရင္မနန္းကိုပါေမ့သြားမယ္…….
က်ေနာ့္ပါးစပ္ထဲဂန္ဂါးသူ႔ေဆးလိပ္အတင္းလာထိုးထည့္ပါတယ္….သိေနတယ္..ျပင္ထားတဲ့ေဆးလိပ္..။
ဒါေပမဲ့က်ေနာ္မျငင္းပါ…နွစ္ရႈိက္..သံုးရိႈက္မွ်ရႈိက္သြင္းလိုက္ပါတယ္…
ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးစိမ္းေရႊေရႊအနံ႔ေတြျပန္႔လြင့္ကုန္ပါတယ္…..နွလံုးခုန္သံလည္းတဒုတ္ဒုတ္နဲ႔ျမန္လာပါ
တယ္။ေနာက္တစ္ေယာက္ဆီလက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါတယ္…။
စိုင္းရင္မွာငိုေနတယ္နန္းရယ္…..နန္းေလးရဲ႕အမုန္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္မယ္…..
နန္းအျပံဳးနဲ႕ျပန္လာကာေခ်ာ့မွအငိုတိတ္နိုင္မယ္….ေတာင္ျပာေတြငိုျပန္ျပီနန္းရယ္….
က်ေနာ္ဂစ္တာတီးရင္းခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႔ဆိုေနမိတယ္…..
ရင္ထဲကအပူေတြေပါ့သြားေအာင္ထပ္ဟစ္လိုက္အုန္းမွ၊ထပ္ဆိုဖို႔ဟန္ျပင္ကာရွိေသးတယ္…..
ေဟ့ေကာင္ေမာင္ဂ်စ္မ်က္ရည္ထပ္မက်နဲ႔…..အင္းေလးကန္ေရၾကီးကုန္ေတာ့မယ္….
ဂစ္တာေပးငါအလွဲ႔…..က်ေနာ့္လက္ထဲကဂစ္တာကိုုဇံၾကီးဆတ္ခနဲဆြဲယူလိုက္ပါတယ္……။
“မိုးရြာရင္မိုးေရခ်ိဳးမယ္..ေမေမလာရင္နို႔စို႔မယ္….ေဖေဖလာရင္အုန္းသီးခြဲစားမယ္…..ေဟ့…..ေဟ့…..”
ဇံၾကီးသီခ်င္းနဲ႔ေဗ်ာ့ၾကီၤးထကေနျပီ…….
ေဟ့ေကာင္ေတြ…ေတာ္စမ္းကြာ…ေတာ္ပါေတာ့..
လူၾကီးေတြခံစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာမင္းက၊ကေလးကလားသီခ်င္းေတြလာဆိုေနတယ္…
ဘာ…ကေလးသီခ်င္း…..ငါကိုင္ဇာကိုေရးေပးလိုက္လို႔ဒီေကာင္အလုပ္ျဖစ္သြားတာမင္းတို႔သိၾကရဲ႕လား……မဆူၾကနဲ႔ကြာ..
နတ္ျပည္လမ္းတ၀က္ကလ႔ူျပည္ျပန္ေရာက္လာျပီ……
ဒီအခိုက္တဒုန္းဒုန္းေျပးသံၾကားလိုက္ျပီး၀ုန္းခနဲေရထဲက်သံေၾကာင့္အားလံုးလန္႔ျဖန္႔ကုန္ပါတယ္……
မြန္ၾကီးေရထဲက်သြားျပီ၊၀ုန္းခနဲေရထဲသို႔ရွမ္းေလးခုန္ဆင္းသြားပါတယ္……က်ေနာ္သိလိုက္ျပီ။
အားလံုးလိုင္းပူးေနျပီ၊အသိဥာဏ္ေတြလြင့္ကုန္ျပီ…..ေရထဲမွမြန္ၾကီးကိုရွမ္းေလးျပန္ဆြဲတင္လာပါတယ္…..
ကယ္ၾကပါအုန္း…..ကယ္ၾကပါအုန္း…ဟိုမွာလာေနျပီ…..လာေနျပီ….သြား…သြား….မလာနဲ႔….မလာနဲ႔…
ေဗ်ာ့ၾကီးေျပာလဲေျပာ၊ေတြ႔ရာေတြဆြဲျပီးလူေတြကိုပစ္ေပါက္ေနတယ္…….ေဟ့ေကာင္ဘာျဖစ္ေန
တာလဲ……ဆယ္နွစ္နာရီထိုးေနျပီ၊သူတို႔လာၾကေတာ့မယ္….အေမရယ္ကယ္ပါအုန္း…..ပတ္ျပီးေျပးေန ေသာေဗ်ာ့ၾကီးကိုေရထဲက်မသြားေအာင္၀ိုင္းဆြဲေနၾကပါတယ္……က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္လာပါတယ္…..
အျမင္ေတြေ၀၀ါးလာတယ္….မ်က္စိအာရံုထဲမွာအမ်ိဳးမ်ိဳး၀င္လာပါတယ္။လက္ညိဳးေငါက္
ေငါက္ထိုးေနၾကေသာမနန္းတို႔အသိုင္းအ၀ိုင္းကိုေၾကာက္လန္႔လာျပီးကန္ေတာ့လွ်က္သားဒူးေထာက္ခ်
လိုက္မိပါတယ္။တင္ပလႅင္ေခြထိုင္ေနေသာဇံၾကီးက..သာဓု…သာဓု…သာဓု…..နိဗၺာနပစၥေယာေဟာတု….။
ေဆးသမားဂန္ဂါးကိုရွာၾကစမ္း…ဒီေကာင္မရွိေတာ့ဘူး……။
“ေလွကေလးကိုေလွာ္မည္….ေဘးမသန္းဘဲေအးခ်မ္းေတာ့မည္…..ျမစ္ကမ္းေျခေရနဒီ…..စိမ္းလဲ့လဲ့ၾကည္”
သီခ်င္းေလးကိုျငီးရင္း..၀ါးလံုးေသးေသးေလးကိုေလွာ္တက္ပံု…..ေလွေလွာ္ေနေသာေဆးသမားဂန္ဂါးကို
ရွမ္းေလးေလွေပၚမွာေတြ႔လိုက္ရတယ္…..။ ေတာ္ေသးတယ္….ေလွဦးမွာခ်ည္ထားတဲ့ၾကိဳးကိုမျဖဳတ္လိုက္လို႔…….
ၾကိဳးျဖဳတ္လိုက္လို႔ကေတာ့အင္းေလး
ဗုိလ္တဲဟာဒုကၡသည္စခန္းျဖစ္သြားလိမ့္မယ္…..ေရပတ္လည္၀ိုင္းေနတဲ့ဗိုလ္တဲမွာဆက္ေနေနရင္အရမ္း
အႏာၱရယ္မ်ားတယ္…..မျဖစ္ေတာ့ဘူးအစ္ကိုေလးတိ႔ု…..ေဖါင္ေတာ္ဦးဘုရားကိုသြားၾကရေအာင္…ဒီမွာ
ဆက္ေနရင္ဒုကၡေရာက္ေတာ့မယ္…….ရွမ္းေလးကိုယ္တိုင္စိုးရိမ္လာျပီးေလွေပၚအားလံုးေခၚတင္လိုက္ပါ တယ္….
ညေမွာင္ေမွာင္တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ကိုင္ထားၾကရင္းေဖါင္ေတာ္ဦးဘုရားဆီေမာင္းလာခဲ့
ၾကပါတယ္….ညေမွာင္ေမွာင္ေျဖးေျဖးေမာင္းလာရင္းဘုရားရင္ျပင္ဆီေရာက္လာပါတယ္….
က်ေနာ္တို႔အုပ္စုညအိပ္ဖို႔ဘုရားလူၾကီးေတြဇရပ္တစ္ေဆာင္စီစဥ္ေပးပါတယ္…..ဘယ္အခ်ိန္အိပ္သြားမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။
က်ေနာ္နိုးလာေတာ့မနက္ေလးနာရီထိုးေနျပီ…..ဘုရားရင္ျပင္မွာအင္းသူအင္းသားေတြဆြမ္းေတာ္တင္တဲ့သူတင္….
သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တဲ့သူလုပ္ေနၾကျပီ…..
ျမင္လိုက္ရတဲ့ျမင္ကြင္းဟာအရမ္းၾကည္နူးစရာေကာင္း ေနပါတယ္…..ရင္ထဲမွာေအးခ်မ္းသြားပါတယ္….မၾကာပါဘူး…ရင္ထဲကေသာကအပူကျပန္နိူးထလာျပန္ပါ
တယ္…..” အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ္ရင္ထဲကအပူကိုျငိမ္းသတ္ေပးေတာ္မူပါ……”
ညကလုိင္းေတြပူးကုန္ေသာေၾကာင့္အိပ္ရာမွနိုးလာခ်ိန္ၾကည္ၾကည္လင္လင္မရွိၾကပါ…။
ေခါင္းေတြကိုက္ေနတယ္။ဒါေပမဲ့ဒီေန႔စခန္းကိုအေရာက္ျပန္ရမယ္…။
ေဖါင္ေတာ္ဦးဘုရားမွက်ေနာ္တို႔ထြက္လာခ်ိန္ရာသီဥတုၾကည္ၾကည္လင္လင္၊အင္းထဲမွာရွမ္းေလးစက္ေလွေလးတရိပ္ရိပ္နဲ႔ေျပးေနတယ္၊
ေရလည္ေရာက္ခ်ိန္မွာအခ်ိန္အခါမဲ့မိုး၊သဲၾကီးမဲၾကီးရြာခ်ပါေတာ့တယ္……။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ရွမ္းေလးစက္ေလွဟာလည္းဖြတ္ခ်က္ဖြတ္ခ်က္နဲ႔စက္မမွန္ေတာ့ဘဲထိုးရပ္သြားပါေတာ့
တယ္။စက္ပ်က္ေနတဲ့စက္ေလွေလးဟာဦးတည္ရာမရွိဘဲေရလည္မွာတ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနပါတယ္……။
လမ္းတ၀က္မွာပန္းတိုင္ေပ်ာက္ခဲ့ေသာက်ေနာ့္ဘ၀ဟာစက္ပ်က္ေနေသာစက္ေလွနဲ႔သဏၰန္တူေနပါတယ္။
ေတာက္…ငါ့ဘ၀နဲ႔တူလိုက္တာ…မိုးေရနဲ႕အတူစီးက်လာေသာမ်က္ရည္ကိုသုတ္ရင္းနႈတ္မွထြက္သြားမိပါ
တယ္…….ေအးေအးေဆးေဆးစဥ္းစားၾကရေအာင္……အခ်ိန္ေတြရွိပါေသးတယ္…..
ငေသးကက်ေနာ့္ပခံုးကိုပုတ္ျပီးနွစ္သိမ့္စကားေျပာလိုက္ပါတယ္….
က်ေနာ့္အေတြးေတြအေ၀းကိုျပန္ေရာက္သြားပါတယ္…။
ဘူမိေဗဒကြင္းဆင္းအျပီးမွာေလွ်ာက္လည္ခြင့္ေပးပါတယ္။ထံုးစံအတိုင္းေတာင္ၾကီးေရာက္ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။
ဒီေန႔သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေပၚမွာေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္….က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း
မနန္းတို႔ရြာဖက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္..ဘယ္သ႔ူကိုမွမေခၚခဲ့ေတာ့ပါ……….က်ေနာ္တို႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕အေရးၾကီးဆံုးအခ်ိန္ေတြနီးလာျပီ။
ေတာင္ၾကီးေကာလိပ္လြန္ျပီးေျမၾကီးလမ္းအတိုင္းဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္…မနန္းတို႔ရြာကိုေရာက္
ဖို႔ေျခာက္မိိုင္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ရဦးမယ္…..လမ္းတေလွ်ာက္တိုင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ရြာကေလးေတြကို
ျဖတ္သြားရမယ္…..မနန္းတို႔ရြာကိုက်ေနာ္သံုးၾကိမ္ေရာက္ခဲ့ျပီးျပီ…..အရင္နွစ္ေတြတုန္းအရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ၾက
တယ္…..သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လာလည္ၾကတယ္…..။
ေအးခ်မ္းတဲ့ရာသီဥတု၊တိတ္ဆိတ္တဲ့ပတ္၀န္းက်င္၊စိမ္းလန္းေနတဲ့လၻက္ခင္းေတြ၊နီရဲေနေသာစေတာ္ဘယ္ရီပင္ေလးေတြ၊
ၾကားထဲမွာအနက္ေရာင္တိုင္းရင္းသူ၀တ္စံုနဲ႔မနန္း၊ဒီပန္းခ်ီကားေလးရင္ထဲမွာစြဲေနတယ္…..။
ရင္ထဲကပန္းခ်ီကားေလးကိုအျမဲတမ္းမ်က္စိထဲမွာျမင္ေယာင္ေနတယ္..။
ကြင္းဆင္းျပီးတိုင္းမနန္းတို႔ရြာကိုေရာက္ေနက်၊
ဥပေဒမွာတက္ေနေသာမနန္းနဲ႕မႏၱေလးေဆာင္မွာေက်ာင္းတက္ေနေသာက်ေနာ္တို႔နွစ္ေယာက္ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာဆံုခဲ့ၾကတယ္….။
လူငယ္ဘာ၀ရည္ငံေနတာသံုးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္…..မနွစ္ကထိလူၾကီးေတြဘာမွမေျပာ၊လူငယ္သဘာ၀
သမီးရည္းစားကိစၥထူးဆန္းတာေတာ့မဟုတ္ပါ…..ခ်စ္တိုင္းလဲညားၾကတာမွမဟုတ္တာ….
အခ်ိန္တန္ ရင္ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္ၾကမယ္လို႔လူၾကီးေတြယူဆထားၾကတယ္…ဒီနွစ္ေနာက္ဆံုးေရာက္လာျပီ….က်ေနာ္
တို႔ဖက္ကအေလးအနက္ျဖစ္လာေတာ့ႏွစ္ဖက္လံုးကလူၾကီးေတြအျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္လာၾကတယ္….
ေျမျပန္႔သားနဲ႕ေတာင္ေပၚသူ၊လူမ်ိဳးျခင္းလည္းမတူ၊ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာခ်င္းလဲမတူတဲ့ၾကားထဲကက်ေနာ္
တို႔နွစ္ေယာက္သံေယာဇဥ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္……
ၾကိဳတင္အသိေပးထားသည့္အတိုင္းဒီနွစ္မနန္းတို႔အိမ္ကက်ေနာ့္ကိုလံုး၀ေအးစက္စက္နဲ႔ၾကိဳဆို
ခဲ့ပါတယ္……တစ္ေယာက္မွ်က်ေနာ့္ကိုစကားလာမေျပာၾကပါ….နဂိုခင္ျပီးသားအမၾကီးန႔ဲညီမေလးေတြ
လဲလူၾကီးစကားမလြန္ဆန္၀ံ့လို႔လား…မ်က္နွာလႊဲေနၾကတယ္………မနန္းနဲ႔ေတြ႔ခြင့္ေပးခဲ့တ့ဲအတြက္ေက်းဇူး
တင္ပါတယ္…..အငိုမ်က္လံုး၊မို႔ျပီးအစ္ေနတဲ့မ်က္ခြံေတြဟာက်ေနာ့္ရင္ကိုနာက်င္ေစပါတယ္….ညေန
ေစာင္းျပန္ခါနီးမွာမျဖစ္နိုင္တဲ့ကိစၥကိုေရွ႕ဆက္မတိုးဖို႔က်ေနာ့္ကိုလူၾကီးေတြသတိလာေပးပါတယ္….အရင္
နွစ္တုန္းကေတာင္ၾကီးအေရာက္ေမာင္နွမေတြလိုက္ပ႔ိုၾကတယ္….ဒီနွစ္လိုက္ပို႔ခြင့္မျပဳေတာ့ဘူး….ဒါေပမဲ့
ရြာထိပ္အထိကိုအမၾကီးနဲ႔မနန္းလိုက္ပို႔ပါတယ္….။
“ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ရင္လည္းက်မရန္ကုန္ကိုမေရာက္နိုင္ေတာ့ဘူး……”
“ညီမကိုေက်ာင္းမေပးတက္ၾကေတာ့ဘူး…..”
ငိုရႈိက္ေနေသာမနန္းကိုက်ေနာ့္္ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္မိပါတယ္…..အမၾကီးကမ်က္နွာလြဲထားတယ္….။
ရြာထိပ္ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံဟာ နွစ္ေယာက္ခြဲခြာဖို႔သတိေပးသံလား….။
ေတာင္ၾကီးအျပန္လမ္းမွာက်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ၊အေမွာင္ၾကားထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္လာရင္းစီးက်လာတဲ့
မ်က္ရည္ေတြကိုဘယ္သူမွမျမင္နိုင္ပါ….ေအးစက္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ဟာပူေလာင္ေနတဲ့က်ေနာ့္ရင္ကို
မေအးနိုင္ခဲ့ပါ….လက္ထဲကေရႊလိေမၼာ္ကိုေမာ့ခ်ရင္းတေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ျပန္လာခဲ့တယ္…။
အစြန္းေရာက္ေနတဲ့လူၾကီးေတြကိုအျပစ္ေျပာရမလား…။
မတူတဲ့ဘ၀ေတြၾကားထဲကဆံုေပးခဲ့တဲ့မိုးနတ္မင္းၾကီးကိုအျပစ္ေျပာရမလား…….။
က်ေနာ့္ဘ၀ပန္းတိုင္ေပ်ာက္ခဲ့ရပါျပီ…က်ေနာ့္ဘ၀ဟာအင္းေလးကန္ေရျပင္မွာတ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနတဲ့
ရွမ္းေလးစက္ေလွလိုဘဲ..က်ေနာ္တို႔နွစ္ေယာက္ရဲ့ပန္းတိုင္ကိုလွမ္းမျမင္နိုင္ေတာ့ပါဘူး…။
မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြၾကားထဲကငေသးဂစ္တာသံနဲ႔သီခ်င္းသံအေနာက္ဖက္ကျပန္႔လြင့္လာပါတယ္……။
အင္းေလးမွာရြာတဲ့မိုးရယ္.....အင္းေလးမွာရြာတဲ့မိုးရယ္……တိတ္လွည့္ပါ…… တိတ္လွည့္ပါ…….
အလြမ္းအထီးက်န္….အေဖာ္မဲ့သူဘ၀……..ေတြးမိလာ……..အကယ္၍မ်ားသာ………ေလွဦးထိပ္မွာ……
ၾကင္နာသူေလး…..ပါလာခဲ့ရင္……သူဒီေလာက္အားငယ္မယ္မထင္ပါ………………။


 

 

 
                
 
 
                

ADVERTISEMENT

စိတ္၀င္စားေသာေနရာမ်ား

ဘူမိေက်ာင္းေတာ္သား..သီခ်င္း
http://www.myanmargeosciences.org
http://geolfriends94.blogspot.com
http://geolfriends.com
ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္အမွတ္တရဓါတ္ပံုမ်ား....
ဗုဓၵတရားသံမ်ား…
ဓမၼဒူတ…
ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း-အသည္း..
အသည္းေရာင္စီပိုးအေၾကာင္း

Advertisement Enquiry

                


                        HP : 09 5031741
                        

e - mail :geologist.mm@gmail.com
URl : www.geologist-myanmar.com

 

© Copyright 2007 - 2008 by Geologist-myanmar.com.Designed by CREATiVE Web Studio   
Total Hit :

TotalHit